Σονέττο

ΠΕΝΤΕ  ΟΥΚΡΑΝΟΙ  ΠΟΙΗΤΕΣ

 Олена Криштальська   

(Ολένα Κριστάλσκα)

Олена Криштальська (Ολένα Κριστάλσκα) είναι από την Ουκρανία, Ποιήτρια και συγγραφέας.
Οι dromoi logotexnias, παραθέτουν ένα ποίημα της σε μετάφραση Paweł Krupka με τίτλο... 

Σονέττο

Της γης η ευφυΐα έγινε φαρμάκι

Όσο γυρνά χλωμιάζει και σαπίζει,

Τον εαυτόν της δεν αναγνωρίζει,

Φτωχό κυλά τ’ ακάθαρτο ρυάκι.

Μόνο το νέο φεγγάρι ψηλά

Στο πανηγύρι πόσο τρέχει, δες.

Μπροστά του τα κορίτσια σαν αυγές

Τα πρόσωπά τους κρύβουν ντροπαλά.

Κι όμως το θέαμα δεν θα το χαρεί

Ο άνθρωπος που όλο προσπαθεί

Στους ουρανούς ψηλά να ησυχάσει.

Και την λεπτή απροστάτευτη φύση

Ωσάν κλωνάρι σπάει και λυγίζει

Το άπληστο του στόμιο να χορτάσει. 

Олена Криштальська    (Ολένα Κριστάλσκα)

                                 

                           ***

Μετάφραση του Paweł Krupka  (Πάβεου Κρούπκα) 

Η σιωπή

  
Ігор Ольшевський

(Ίγορ Ολσέφσκι)

Ігор Ольшевський (Ίγορ Ολσέφσκι), είναι Ουκρανός ποιητής. Οι dromoi logotexnias φιλοξενούν ένα ποίημά του σε μετάφραση  Paweł Krupka  

Η σιωπή 

Η σιωπή – είναι χρυσάφι 

μα όχι όταν 

επιβάλλεται. 

Η σιωπή – είναι χρυσάφι 

μα όχι όταν 

παρασιωπείται η Αλήθεια. 

Η σιωπή – είναι χρυσάφι 

όταν σιωπούν τα πεδία μάχης 

και μόλις ακούμε να μας ψυθιρίζει 

η Αγάπη...

Ігор Ольшевський     (Ίγορ Ολσέφσκι)

                                ***
Μετάφραση του Paweł Krupka     (Πάβεου Κρούπκα)

Δέν ξέρω να κολυμπώ

Ольга Ляснюк

(Όλγα Λασνιούκ)

Είναι ποιήτρια από την Ουκρανία. Ακολουθεί ένα ποίημά της σε μετάφραση Paweł Krupka με τίτλο..

Δεν ξέρω να κολυμπώ

στον βυθό του ποτηριού
βαθία λύπη
κι εγώ δεν ξέρω να κολυμπώ

ενώ εσύ μου δένεις το δακτυλίδι

και μου λες ότι είναι

το σωσίβιο μου

και μου λένε

ότι στα μάτια μου

άγγελοι πλένουν τα φτερά

και μου λένε
ότι στα μάτια μου
όλα τα δαιμονάκια έχουν βουλιάξει

και μου λένε

ότι μοιάζω μ’ ένα ρυάκι

αλήθεια

είμαι ένα ψάρι

που δεν ξέρει να κολυμπά

Ольга Ляснюк (Όλγα Λασνιούκ)

                     ***     

Μετάφραση του Paweł Krupka     (Πάβεου Κρούπκα) 

Ο λόγος

Микола Мартинюк   

(Μικόλα Μαρτινιούκ)

Микола Мартинюк   (Μικόλα Μαρτινιούκ), είναι ποιητής από την Ουκρανία. Το ποίημα που ακολουθεί είναι μεταφρασμένο από τον Paweł Krupka

Ο λόγος

Εν αρχή ην ο λόγος...

Κι ην ο λόγος σαν Θεός...

Και ούτε διάστημα ούτε χρόνος

Ούτε φυλακή...

Ο αγιασμός.

Κι ην προς του Θεού ο λόγος...

Κι η αλήθεια αενάως ζει.

Και μας εμπνέει αναλόγως

Ως άλλους λόγους έχουν βρει...

Κι ην ο λόγος σαν το νεύρο...

Σαν τον ιδρώτα – αλμυρός...

Δεν ταίριαξε στον κόσμο, βλέπω...

Ανγός και επίσης

Πονηρός.

Κι ην ο λόγος σαν το δάκρυ...

Και τρομερός σαν τη βροντή...

Γελούσαν μάλλον εκεί στην άκρη.

Κλαίγανε όμως και πολύ.

Κι ην ο λόγος ο δικός μας...

Κι ην ο λόγος εν αρχή...

Σαν της ζωής η φυλακή.

Κι ήν ο λόγος...

Και εστί...

Микола Мартинюк   (Μικόλα Μαρτινιούκ)

                         ***
Μετάφραση του Paweł Krupka   (Πάβεου Κρούπκα) 

Για να σε βρω

  Петро Коробчук  

(Πετρό Κοροπτσούκ)

"Петро Коробчук  (Πετρό Κοροπτσούκ), γενήθηκε 14 Φεβρουαρίου 1956 στην Ουκρανία. Είναι ποιητής, μεταφραστής και κριτικός λογοτεχνίας.

Από το 2005 είναι Μέλος της Εθνικής Ένωσης Συγγραφέων, καθώς και της Ένωσης Συγγραφέων της Ουκρανίας από το 1997." 

Για να σε βρω 

τί με νοιάζει για όλο το χρυσάφι

και το ασήμι στον ουρανό

θα έπαιρνα την τσάντα και το σακάκι

και θα κινούσα για να σε βρω

τιμώ τον άνεμο της νοσταλγίας

και το μονοπάτι μακρινό

αν δεν μου δίναν την τσάντα το ίδιο

θα ξεκινούσα για να σε βρω

για να σε βρω

Петро Коробчук       (Πετρό Κοροπτσούκ)

                                  ***
Μετάφραση του Paweł Krupka   (Πάβεου Κρούπκα)

Τρεις δρόμοι

Тарас Шевченко 

Ο Тарас Григорович Шевченко (Τάρας Σεβτσένκο) είναι ο Εθνικός ποιητής της Ουκρανίας. Συνάμα ήταν ζωγράφος και επαναστάτης . Ανήκει στην κατηγορία των πονεμένων, κατατρεγμένων και ενορα-τικών ανθρώπων, που ενσαρκώνουν τις κακουχίες, τη δουλεία, τα μαρτύρια, τους διωγμούς, ενός ολόκληρου λαού για ελευθερία. Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκουν και οι Μίσκιεβιτς, Πετέφι, Ματζίνι, Μπότεφ κ. α. 

Παρατίθεται το ποίημα με τίτλο,

Τρεις δρόμοι

Τρεις πλατιοί μεγάλοι δρόμοι
Διασταυρώθηκαν μια μέρα.
Τρία αδέρφια παν στα ξένα
Απ' την Ουκρανία πέρα

Γριά μάνα αφήσαν πίσω
Μια γυναίκα ο πιο μεγάλος
Την καλή του αφήνει ο τρίτος
Και την αφερφή του ο άλλος.

Τρεις μελιές φυτεύει η μάνα
Εκεί στον κάμπο τον πλατύ
Και η νύφη της μια λεύκα
Αψηλή καμαρωτή.

Πάει φυτεύει τρία σφεντάμια
η αδερφή στη λαγκαδιά
Και η αραβωνιασμένη
Μια μικρή τριανταφυλλιά.

Μα δε φύτρωσαν στον κάμπο
Ούτε η λεύκα ούτε μελιά
Μαραθήκαν τα σφεντάμια
Πάει και η τριανταφυλλιά.

Δε γυρίζουν τρία αδέρφια
Κλαίει η μάνα στο καλύβι
Κλαίει η γυναίκα και το κλάμα
Από τα παιδιά της κρύβει.

Κλαίει η αδερφή, γυρίζει
Να τους βρει στην ξενητιά
Πέφτει 'αρρωστη, πεθαίνει
Η αρραβωνιαστικιά.

Δε γυρίζουν τρία αδέρφια
Τριγυρνούν στα ξένα ακόμη
Και γεμίζουν όλο αγκάθια
Τρεις πλατιοί, μεγάλοι δρόμοι.

(Στη φυλακή 1874)  

Тарас Шевченко    (Ταράς  Σεβτσένκο)

.........................................................................................................................
Από τη "ΝΕΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ",  ΡΙΤΑΣ  ΜΠΟΥΜΗ - Ν. ΠΑΠΑ.