Βραδιά Πολωνικής Ποίησης

Η εκδήλωση έγινε στην αίθουσα της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών την Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2019 και ώρα 19:00. Μίλησαν οι: Pawel Krupka (Πάβεου Κρούπκα) Ποιητής - Συγγραφέας, για τον ποιητή Grzegorz Walczak (Γκζέγκοζ Βάλτσακ) και το έργο του "Ελλάς πετρωμένη στον μύθο", Σωκράτης Μελισσαράτος Ποιητής - Συγγραφέας, για τον ποιητή Piotr Chrzczonowicz (Πιότρ Χστσονόβιτς) και το έργο του "Οι κήποι των αισθημάτων" και ο Ποιητής - Συγγραφέας Γιώργος Πετρόπουλος για τον ποιητή και μουσικό Aris Chadzinikolau (Άρης Χατζηνικολάου). Χορεύει το συγκρότημα της Πολωνικής Σχολής Αθηνών Ζ. Μινέϊκο.

"Ταξιδεύοντας την Τέχνη"

ARTOGETHER 

ΤΕΧΝΗ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑ

"Ταξιδεύοντας την Τέχνη"

H ARTOGETHER -ΤΕΧΝΗ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑ (πρώην Very Special Arts Hellas) και το ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΟΜΙΛΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ παρουσίασαν το Συλλεκτικό Λεύκωμα «Ταξιδεύοντας την Τέχνη» στα εγκαίνια της ομώνυμης έκθεσης την ΤΕΤΑΡΤΗ 23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 18:30 στο ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ του ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΟΜΙΛΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (Δωρίδος 2 και Λεωφόρος Ειρήνης 14, Ταύρος). 
Ακολούθησε ξενάγηση στην έκθεση με διερμηνεία στη νοηματική γλώσσα. Η Έκθεση διήρκεσε από 23 Οκτωβρίου - 1 Νοεμβρίου 2019.

Την εκδήλωση χαιρέτησε η Εκπρόσωπος από το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ) Ελίνα Κλαριδοπούλου - Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ).  
Ομιλητές: 

Φιλαρέτη Παπαδοπούλου - Mέλος του Συμβουλίου της ARTOGETHER – Τέχνη Ατόμων Με και Χωρίς Αναπηρία. 

Ουρανία Αναστασιάδου - Μέλος Ε.Ε.Π. του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών 
και η Υπεύθυνη της Μονάδας Προσβάσιμης Εκπαίδευσης Ελένη Ποταμιάνου – Συγγραφέας. 

Μετά την ανωτέρω παρουσίαση του συλλεκτικού Λευκώματος "Ταξιδεύοντας την Τέχνη" "στο πλαίσιο του Προγράμματος, τόσο το ως άνω λεύκωμα όσο και τα επιλεγμένα πρωτότυπα έργα και χειρόγραφα των λογοτεχνών θα εκτεθούν για χρονικό διάστημα μιας εβδομάδας σε καθένα από τα τέσσερα παρακάτω μουσεία του Πολιτιστικού Ιδρύματος της Τράπεζας Πειραιώς:

* στο Βόλο στο Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας N. & Σ. Τσαλαπάτα (Φεβρουάριος 2020 

* στα Ιωάννινα στο Μουσείο Αργυροτεχνίας (Μάρτιος 2020)

* στη Σπάρτη στο Μουσείο Ελιάς και Ελληνικού Λαδιού (Μάιος 2020

* στην Τήνο στο Μουσείο Μαρμαροτεχνίας. (Ιούνιος 2020) 

Αρωγοί που καθιστούν εφικτό αυτό το πρόγραμμα είναι: "Το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος" στηρίζει οικονομικά το πρόγραμμα, Το "Πολιτιστικό Ίδρυμα του Ομίλου Πειραιώς" που φιλοξενεί την παρουσίαση του λευκώματος και την έκθεση, η "Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών" (Γραφείο Διασύνδεσης) που επέλεξε τα εικαστικά έργα και προβάλλει το πρόγραμμα και 25 σπουδαίοι Έλληνες λογοτέχνες που το εμπλουτίζουν με τα χειρόγραφά τους. 

Όραμα και σκοπός της ARTOGETHER -ΤΕΧΝΗ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑ (πρώην Very Special Arts Hellas) είναι "ο εντοπισμός και η ευρεία προβολή του έργου Ελλήνων εικαστικών καλλιτεχνών με αναπηρία, την αποδοχή από την κοινωνία του δικαιώματος της συμμετοχής τους στην παραγωγή πολιτιστικού έργου, καθώς και την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ διαφόρων μορφών έκφρασης."

***

οι dromoi logotexnias, φιλοξενούν ένα δείγμα από τους 25 εικαστικούς πίνακες και τα 25 Λογοτεχνικά κείμενα του Λευκώματος "Ταξιδεύοντας την Τέχνη", παρουσιάζοντας την αρμονική συνεργασία ενός εικαστικού (Ορέστης Χιώτης) και ενός λογοτέχνη (Σωκράτης Μελισσαράτος).

              Σωκράτης Μελισσαράτος                 Ορέστης Χιώτης

...........................................................................................................

Επιμέλεια: Σωκράτης Μελισσαράτος 

Από το Λεύκωμα "Ταξιδεύοντας την Τέχνη"

Άκουσε την κιθάρα μου

ΑΓΓΕΛΟΣ  ΓΟΝΤΙΚΑΣ

Συγγραφέας-Ζωγράφος

Γράφει ο Σωκράτης Μελισσαράτος

(Ποιητής)

Ο Άγγελος Γόντικας γεννήθηκε στην Πάτρα.Έχει σπουδάσει στη Σχολή Καλών Τεχνών  Folkswangshule, Ντεκόρ - Σχέδιο - Ζωγραφική και Γραφικές Τέχνες στο ESSEN της Δ. Γερμανίας. Από το 1963-1965 διατηρούσε λιθογραφείο offset (όφσετ) στα Πατήσια με τη φίρμα OFFSETGRAFIKER-ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΟΝΤΙΚΑΣ.

Είναι μέλος της ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ (Ε.Ε.Λ.) Πίνακές του κοσμούν πολλές ιδιωτικές Συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.  

Έχει γράψει δύο (2) ποιητικά βιβλία, πέντε (5) θεατρικά έργα και έξι  (6) μυθιστορήματα. 

Το εικαστικό του έργο έχει επαινεθεί από τη γραφίδα των Ειδικών, τόσο εντός, όσο και εκτός συνόρων της πατρίδας του και παρουσιάστηκε σε αίθουσες γνωστές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό σε περισσότερες από εβδομήντα ατομικές εκθέσεις. 

Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικούς από τους ανθρώπους των Γραμμάτων και των Τεχνών που έχουν μιλήσει και γράψει με τα καλύτερα λόγια, για το έργο και τη διαδρομή του εκλεκτού Ανθρώπου, Ζωγράφου και Συγγραφέα στις Τέχνες και τα Γράμματα: τη συγγραφέα Βούλα Διαμιανάκου, τον κριτικό Β. Κουντουρίδη, τον ποιητή Σωκράτη Μελισσαράτο, τον συγγραφέα, πολιτικό και Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων Βύρωνα Πολύδωρα, τη συγγραφέα Ντίνα Βλάχου...

Στη γραφή του η ευαισθησία, η καλή προαίρεση προς το συνάνθρωπο, ο πόνος και η αγάπη είναι διάχυτα από μια ψυχή πλημμυρισμένη από όμορφα ανθρώπινα αισθήματα και συναισθήματα! Ενδεικτικό είναι το ποίημα από το έργο του ΣΤΙΧΟΣ-ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ-ΠΟΙΗΣΗ, με τίτλο "Άκουσε την κιθάρα μου" σελ.  22.     

Δεν θέλω σε σένα ποτέ ποτέ,

γράμματα που πονάν να γράφω,

τα χείλη σου να μην μουσκεύουνε 

από τα δάκρυα που στάζω.

Καρδιά μου χαμένη άκου με,

αηδόνι λαβωμένο,

για σένα κλαίει η κιθάρα μου, 

πουλάκι μου χαμένο. 

Έλα γλυκιά μου κάτσε κι άκουσε,

είν' η φωνή της σιωπής μου,

πες ένα γεια σ' αυτό το χωρισμό,

μεγάλο λάθος της ζωής μου.

Καρδιά μου χαμένη άκου με,

αηδόνι λαβωμένο,

για σένα κλαί(ει) η κιθάρα μου,

πουλάκι μου χαμένο.

Η κιθάρα του είναι το μέσον που παντρεύει ο καταξιωμένος ζωγράφος, ποιητής και μουσικός το στίχο, τον ήχο της μελωδίας, τα χρώματα της φύσης, τις ανθρώπινες μορφές με τον ανθρώπινο πόνο αλλά και τη χαρά. Είναι αυτή η έκφραση συναίρεσης-ταύτισης των Ψιθύρων της Φύσης με την ψυχή του Κόσμου!  

Άφησα τελευταίο το εικαστικό έργο του, γιατί ο σκεπτόμενος άνθρωπος βλέποντάς το και μελετώντας το καταλαβαίνει ότι αυτό είναι η πηγή που τροφοδοτεί την ευαίσθητη ψυχή τού καλλιτέχνη και ποιητή, με όλα τα όμορφα αισθήματα και συναισθήματα που αποτυπώνονται στη γραφή του!

Στη ζωγραφική του Άγγελου Γόντικα αβίαστα διακρίνουμε ως κύριο χαρακτηριστικό τα ζωντανά χρώματα, κυρίως τα βασικά. Οι συνθέσεις του ως επί το πλείστον απεικονίζουν τα φυσικά χαρακτηριστικά των εξωτερικών χώρων. Σ' αυτή την περίπτωση δίδεται μεγάλη έμφαση στην πραγματικότητα, δηλαδή στην πραγματική υφή και ειδή, τόσο των πραγμάτων, όσο και στη φυσική αποτύπωση του φωτός! Αυτό ακριβώς το γεγονός μας παραπέμπει από πλευράς Τεχνοτροπίας στον Ιμπρεσιονισμό, (impessionisme) ο οποίος ξεκίνησε από τη Γαλλία κατά τα μέσα του 19ου αιώνα με Εκφραστές τους ζωγράφους: Κλοντ Μονέ, Πιέρ Ωγκύστ Ρενουάρ και ο Άλφρεντ Σίσλεϋ. Τους πρωτοπόρους ακολούθησαν ο Έντουαρτ Κανέ, ο Έντγκαρτ Ντεγκά και αργότερα ο Πωλ Σεζάν.

Ο Άγγελος Γόντικας, άξιος συνεχιστής της Τεχνοτροπίας των μεγάλων Ιμπρεσιονιστών ζωγράφων με τα έργα του αλλά και με την εκλεπτυσμένη γραφίδα του, μας καθιστά διαχρονικά κοινωνούς των μεγάλων αρχών, αξιών και ιδεωδών του Ελληνικού και παγκόσμιου πνεύματος!

Άγγελε Γόντικα σε ευχαριστούμε για την προσφορά σου 

στα Ελληνικά Γράμματα και τις Τέχνες!

Αθήνα, 12 Οκτωβρίου 2019               

Σωκράτης Μελισσαράτος

.........................................................................................................   
Πίνακας του Άγγελου Γόντικα.

Φορωνίς

ΓΙΩΡΓΟΣ  ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας

"Φορωνίς" 

(Ἐπύλλιον) 

‘Αναστήλωσις Γιώργος Πετρόπουλος 

[Ἀνασύστασις του ’απωλεσθέντος ἤδη ἀπό τήν ἀρχαιότητα ὁμωνύμου ἔπους, βάσει τοῦ κειμένου τοῦ Ι.Θ. Κακριδή εἰς τό βιβλίον του "Προομηρικά, Ὁμηρικά, Ἡσιόδεια" (Ἀθήνα 1980) σελίδες 50-58] 

                              Α'

[Τῆς Μνημοσύνης κόρη Σύ, στεφανηφόρα Μούσα, 

τραγούδησε γιά τά ἐσθλά τοῦ Φορωνέως ἔργα 

τοῦ ποταμοῦ τοῦ Ἴναχου καί τῆς Μελλίας τέκνον, 

ὅπου γενάρχης τῶν θνητῶν καλεῖται ὑπό πάντων 

και ’απείρας προσέφερε βροτοῖς εὐεργεσίας].                5 

                              Β' 

Ὅταν ὁ Ζεύς βασίλευεν ἐπί τῆς γῆς ἀκόμη 

εἰς βίον Παραδείσιον οἱ ἄνθρωποι ἐζοῦσαν, 

ἐλεύθεροι κι ἀνέφελοι ἐκ τῶν δεινῶν του κόσμου, 

μονήρεις τε καί εὐτυχεῖς εἰς δάση σκιωμένα 

ἐν ἁρμονία θεϊκῆ, γλώσσαν λαλοῦντες μίαν, 

ἐνῶ εἰρήν’ ἠπλώνετο ἐπί τῆς οἰκουμένης 

κι ὅλοι πατέρα ἔλεγαν τον θεῖον Φορωνέα, 

ἀφοῦ αὐτός ἐγέννησε τά πλήθη τῶν Ἑλλήνων.             13

                              Γ΄

Ὅμως οἱ σκόρπιοι ἄνθρωποι ἦτο βεβαία λεία 

ὅλων τῶν ἄγριων θηρῶν εἰς δάση ελοχευόντων 

 δι' ’ὁ καί ὁ τηλεκτειτός ὁ Φορωνεύς ἐσκέφθη
τό πρῶτον εἰς συνοικισμούς πάντες νά μεταγάγη 

καί ἔτσι ἀσφαλέστερον τόν βίον νά διάγουν.                18 

Ἀνέβη εἰς τόν οὐρανόν κι ἐκεῖ τό πῦρ λαμβάνων 

τό σκότος ἐδιέλυσε μελανηφόρου νύκτας. 

Ἀλλά καί πόλιν οἴκησε: τό φημισμένον Ἄργος, 

γιά τό ὁποῖο μάλωσαν ὁ Ποσειδῶν κι ἡ Ἥρα 

ποιός πολιοῦχος θά γενῆ. Ποιός θά γενῆ προστάτης. 

Κριταί τόν Ἀστερίωνα, τόν Κηφισσό κι ἐκεῖνον 

ὤρισαν οἱ ἀθάνατοι σ' αὐτήν τήν διαμάχην 

εἰς τήν ὁποίαν ἡ θεά νίκησε κατά κράτος. 

Γι' αὐτήν, λοιπόν, ‘ὁ Φορωνεύς πρῶτο ναό ιδρύει 

καί τῆς συζύγου τοῦ Διός θεσπίζει τήν λατρείαν 

προσφέροντας θυμίαμα κι αἱματερές θυσίες.                 29

                             Δ'

Ὁπόταν τ' Ἄργος τό κλεινόν εἰς πληθυσμόν αὐξάνει 

ωκύπους σπεύδει ὁ Ἑρμῆς νά κάνη μετοικήσεις 

εἰς τάς ἠπείρους ἅπασας, εἰς ὅλον τόν πλανήτην. 

Ὅμως τάς γλώσσας μπέρδεψε κι ἀσυνεννοησία 

ἐπικρατεῖ εἰς τούς λαούς κι ἐκ ταύτης ἡ ἀμάχη 

γιά κατοχήν βοσκότοπων, κοιλάδων καί ὑδάτων.

Ἐκ τούτου δέ ὁ Φορωνεύς τά ὄπλα ἐφευρίσκει. 

Ἄλλά κι ἡ ’εν ταῖς πόλεσιν κρατοῦσα ἀστασία

τῶν πολιτῶν, πού μάχονται πρός ἴδιον συμφέρον,

τόν θαυμαστόν Διϊφιλον, γιά τό χρυσόν τό γένος,

ἔδοξε δικαστήρια καί νόμους νά ὁρίση.                        40

                             Ε'

Αὐτά ἰδών τά χαλεπά ὁ ἄναρχος Κρονίδης 

πολύ δυσαρεστήθηκε. Ἡ πτῶσις τοῦ ἀνθρώπου 

ἦτο αἰτία κι ἀφορμή τήν γῆ νά παρατήση 

κι εἰς τοῦ Ὀλύμπου τά λαμπρά τά δώματα ν' ἀνέβη, 

διάδοχον ἀφήνοντας ἐδῶ τόν Φορωνέα.                       45

                             Ζ'

Κι ὁ Φορωνεύς, πού ἔζησε πολλές χιλιάδες χρόνια 

δέν ξέρομεν πώς πέθανε, τό μνῆμα του πού κεῖται, 

ἄν καί γενάρχης ἔγινε στῶν Ἀτρειδῶν τόν οἶκον 

καί τ' Ἄργος νά σεμνύνεται ὡς πιό ἀρχαία πόλις. 

Ἔτσι τό θέλησεν ὁ Ζεύς, ὁ νεφεληγερέτης.                   50


Γιώργος Πετρόπουλος

..............................................................................................................

Σημειώσεις

Ἡ "Φορωνίς" ἀποτελεῖ τήν Ἑλληνικήν βίβλον γεννέσεως" κατ' ἀντιδιαστολήν πρός τήν ἑβραϊκήν. Τό ἐντός ἀγκύλης εὐρισκόμενον Α' ἀποτελεῖ τό εἰκαζόμενον προοΐμιον τοῦ ἐπυλλίου, κατ' ἀναλογίαν τῶν Ὁμηρικῶν προοϊμίων. Τό ἔπος αὐτό, τό ὁποῖον ἦτο μικρόν εἰς τήν ἀρχαιότητα, ἐχάθη λίαν ἐνωρίς. Ἡ ἐνταύθα δέ διαίρεσίς του ἐγένετο βάσει τῶν παρατηρήσεων τοῦ ἀειμνήστου Ι.Θ.Κακριδή. 

Ερμιόνη

PAWEł KRUPKA

(Συγγραφέας-ποιητής-μεταφραστής) 

Ένας Μεγάλος Ελληνιστής και Φιλέλληνας.

"Ο Paweł Krupka γεννήθηκε στην Πολωνία. Είναι φιλόλογος, απόφοιτος του Πανεπιστημίου Βαρσοβίας και διδάκτωρ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Τμήμα Νεοελληνικής Φιλολογίας. Εξασκεί το επάγγελμα του διπλωμάτη. Είναι ποιητής, διηγηματογράφος, μεταφραστής, δοκιμιογράφος, βιβλιοκριτικός και τραγουδοποιός. Υπήρξε αθλητής και συμμετέχει στο Ολυμπιακό Κίνημα στον Πολιτιστικό κλάδο. Είναι αντεπιστέλλον μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός."   

                                                          ***

Οι dromoi logotexnias φιλοξενούν τρία  ποιήματα, τού Μεγάλου Ελληνιστή και Φιλέλληνα Πολωνού Ποιητή, Paweł Krupka μεταφρασμένα στην Ελληνική Γλώσσα από τον ίδιο, που φανερώνουν την αγάπη του για την Ελλάδα, και την Ελληνική Παιδεία! 

Ε Ρ Μ Ι Ο Ν Η

Ιδού εσύ λοιπόν

αναπνέεις την θαλάσσια αύρα

στο απόκρημνο ακρογιάλι του Αιγαίου

Σε χαιρετούν πάνω απ’ τα κύματα

οι φάροι της Ύδρας και τα ιπτάμενα δελφίνια

Πώς λοιπόν μπορούσε να σ’ αγκαλιάσει

ο Τοσκάνος ποιητής στη βροχή των πεύκων;

Πάντα ήσουν και θα είσαι εδώ

στο ασημένιο πράσινο των ελαιώνων

στο μαύρο των κυπαρισσιών

και στο χρυσό φύλλωμα των πλατανιών!

                    ***

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ

Φανερώνουν μόνο την πλάτη
όταν πλησιάζει ο θαλάσσιος γίγας
Για να κοιτάξει τα γέρα πρόσωπα των αδελφών της Κρήτης
πρέπει να περικυκλώσει τα καμένα τους χέρια
τα διακεκομμένα με πολύχρωμες φλέβες
αίματος φύλων που έρχονται επί χιλιετίες
και κόβουν μάρμαρα και διαβάζουν τα ζώδια
Η Ίος με το βαθύ στόμα
και το απότομο μέτωπο στολισμένο 
με στέμμα χιονόλευκων σπιτιών με γαλάζια μάτια
Η Νάξος με το αιχμηρό διάδημα
πύργων και γκρίζων κορυφών
που πιάνουν τα ελαφρά χελιδόνια των νεφών
απλώνει τα λυγισμένα της μπράτσα
και στο δεξί της χέρι κρατάει την πύλη του Απόλλωνα
Η Πάρος ντύθηκε με γαλήνια πρασινάδα
κι’ ένα περιδέραιο παλαιού ανεμόμυλου
κρέμασε χαριτωμένα με μια λευκή αλυσσίδα
σπιτιών και εκκλησιών
Η Σύρος κοιτάζει αινιγματικά
πίσω από το ελαφρύ φόρεμα
δροσερών ομιχλών
Η Κύθνος κι’ η Κέα σουφρώνουν αυστηρά
τα πέτρινα φρύδια τους

πάνω στο ηλιοκαμένο τους πρόσωπο
Κι’ η ζοφερή Μακρόνησος

που κόβει τον Αιγαίο καθρέφτη του σύμπαντος

με σκληρό λίθινο κοπίδι

                    ***

Θ Η Ρ Α 

Επέλεξε αυτό τον τόπο 

ο ξεχασμένος θεός Ήφαιστος 

και μη προσέχοντας τους φλύαρους 

μαρμάρινους λάτρεις 

του λευκού και του γαλάζιου 

ο ίδιος έκτισε για τον εαυτό του 

ένα ναό 

με τραχείς τοίχους 

από συγκρατημένη μελάνη 

και φλογερή ώχρα 

Τους έχουν στολίσει ο Μαΐστρος και ο Πουνέντες 

με τους μυστικούς μαιάνδρους 

του αερώδους σκαρπέλου 

Και μόνο στην κορυφή 

άφησε ένα ευγενικό διάστημα 

για τα λευκά πέτρινα μπράτσα 

που κρατούν εκατό καμπάνες 

για να κηρύττουν στον κόσμο του Αιγαίου 

την αγία ώρα

Paweł Krupka     Πάβεου Κρούπκα

Στρόβιλοι στο χιόνι

Александр Блок 
Αλεξάντρ Μπλοκ 

(1880 - 1921)

Ο Александр Блок (Αλεξάντρ Αλεξάντροβιτς Μπλοκ), γεννήθηκε το 1880 στην Πετρούπολη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Κατά πολλούς είναι από τους μεγαλύτερους Συμβολιστές της Προεπαναστατικής Ρωσίας. 

Ο ίδιος ο ποιητής θεωρούσε ότι το ποίημά του "Οι Δώδεκα" πως ήταν το αριστούργημά του. Υπήρξε από τους μεγάλους λυρικούς ποιητές μετά τον Αλέξανδρο Πούσκιν. Άφησε το στίγμα του στη Ρωσική ποίηση ανοίγοντας νέους δρόμους ύφους, νεοτερισμού και λεκτικής έκφρασης. Ο Γκόρκι στέλνοντας επιστολή στον Ανατόλι Λουνατσάρσκι έγραψε: "Ο Μπλοκ είναι ο μεγαλύτερος ποιητής της Ρωσίας..." Από την ποίηση τού Μπλοκ εμπνεύστηκαν πολλοί Ρώσοι σκηνοθέτες.

Κατ' επιλογή αναφέρουμε τα έργα: "Φάμπρικα" 1903, "Η πόλη" 1904-1908, "Μάσκα από χιόνι", "Οι Δώδεκα" 1918.

Οι  dromoi logotexnias,  φιλοξενούν δύο ποιήματα του μεγάλου Ρώσου ποιητή.
                 1

Στρόβιλοι από χιόνι

Στρόβιλοι από χιόνι
σβήνουν κάθε ίχνος.
Η αυγή απαλή
μας ξυπνά απ' τον ύπνο.

Αστραπές στο πλάτος
τ' ουρανού μας λάμπουν.
Μαλακό το πάθος
λίκνισμα στους κάμπους.

Κουρασμένα πλήθη
πάλι θ' ακλουθήσω
τη λευκή Κυρία
ίσως συναντήσω..

                  2.

Στη γωνιά του ντιβανιού

Τα δαυλιά μέσα στο τζάκι
Έσβησαν για δες.
Πόσες έσβησε ο αγέρας 
πυρκαγιές...

Πόσα η θάλασσα καράβια
κατάπιε, ναι.
Πόσοι γλάροι κλαιν' στο κύμα, 
αχ καημέ!

Χάθη ο ήλιος απ' τον κόσμο 
και το ξέρω, ωιμέ.
Είμαι ποιητής, καρδιά μου:
πίστεψε σ' εμέ.

Όσα παραμύθια θέλεις 
να σου πω
Κι όσες μάσκες μου ζητήσεις
θα φορώ.

Πού σκιές παίζουνε τόσες
όσες μέσα εδώ;
Που παράξενες εικόνες
νά βρω αλλού μπορώ;

Γονατίζω πάντα κι όπου
 είσαι συ
 Κι απ' το χέρι μου άνθος πέφτει
σα βροχή. 

 Ο Александр Блок (Αλεξάντρ Αλεξάντροβιτς Μπλοκ)

..............................................................................................

 1 & 2. "Νέα Παγκόσμια Ποιητική Ανθολογία", Ρίτας Μπούμη - Ν. Παπά, Τόμ. ΣΤ΄.

Τώρα κι εμείς για κει τραβάμε

Сергей Есенин

        (Σεργκέι Γεσένιν - 1895 - 1925)

Ο Сергей Есенин (Σεργκέι Γεσένιν), ήταν Ρώσος λυρικός ποιητής. Υπήρξε από τους πιο δημοφιλείς ποιητές του 20ου αιώνα, με πολυσήμαντο λογοτεχνικό έργο. Γεννήθηκε στο Κονσταντίνοβο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Οι γονείς του ήταν φτωχοί αγρότες. Επηρεάσθηκε από τους ποιητές Αλέξαντρ Μπλοκ, Σεργκέι Γκοροντίετσκι, Νικολάι Κλούγιεφ και τον Αντρέι Μπέλυ. 

Ο ίδιος ο Γεσένιν έλεγε ότι ο Αντρέι Μπέλυ του έμαθε τη σημασία της φόρμας, ενώ ο Κλούγιεφ και ο Μπλοκ του δίδαξαν τον πραγματικό λυρισμό. Αυτοκτόνησε στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου το 1925 σε ηλικία τριάντα (30) ετών.

Οι dromoi logotexnias, φιλοξενούν δύο ποιήματα του Ρώσου ποιητή. 

                       1.

Τώρα κι εμείς για κει τραβάμε

Τώρα κ' εμείς για κει τραβάμε λίγοι-λίγοι
στη χώρα αυτή που βασιλεύει η ευλογία κ' η σιωπή.
Ίσως κι εγώ, τα υπάρχοντά μου τα φθαρμένα,
θα πρέπει σύντομα να τα μαζεύω για τα κει.

Δάση μου εσείς αγαπημένα από σημύδες!
Άμμοι της στέππας άμετροι. Και γη μου εσύ!
Μπροστά σ' αυτόν το μέγα πλούτο που μου φεύγει
δε βρίσκει τρόπο η θλίψη να κρυφτεί.

Α, πόσο, πόσο αγάπησα σ' αυτόν τον κόσμο
ό,τι ολοζώντανο τυλίγει την ψυχή,
γαλήνη στις οξυές που ανοίγοντας τα κλώνια
ξεχάστηκαν κοιτώντας τον ορίζοντα τριανταφυλλή.

Μέσα στην ησυχία πλήθος σκέψεις έχω πλάσει,
πλήθος τραγούδια αρμόνισα για μένανε. Γι' αυτό
νιώθω ευτυχής που ανάσαινα και ζούσα
στην αγριεμένη τούτη γη, στον άγριο αυτό καιρό.

Είμαι ευτυχής που φίλησα πολλές γυναίκες,
που μάδησα άνθη, που κυλίστηκα στη χλόη την απαλή'
τα ζώα, σαν τα μικρότερά μου αδέρφια
ποτέ μου δεν τα χτύπησα στην κεφαλή.

Το ξέρω πως εκεί τα δάση δεν ανθίζουν,
δεν κουδουνίζει η σίκαλη τον κύκνειο της λαιμό'
μπροστά σ' αυτόν τον πλούτο που μου φεύγει
με περιτρέχει ρίγος παγερό.

Το ξέρω πως στη χώρα εκείνη δε θα υπάρχουν
οι κάμποι αυτοί που στο σκοτάδι λάμπουνε χρυσοί,
γι' αυτό και τόσον ακριβοί μού είναι οι ανθρώποι
που ζουν μαζί μου πάνω εδώ σ' αυτή τη γη.

                       2.

Όχι φωνές, πικρίες και κλάματα

Όχι φωνές, πικρίες και κλάματα.
Αντίο, μηλιές πούχα αγαπήσει·
μ’ άγγιξε κιόλας το φθινόπωρο
κι η νιότη απόμακρα έχει σβήσει.

Τα καρδιοχτύπια, πάει, περάσανε·
ναι, λίγη ψύχρα – η πρώτη. Το ίσο
χαλί των χωραφιών που αγάπησα
γυμνόποδος δεν θα πατήσω.

Αντίο, ωραίες περιπλανήσεις μου,
των αισθημάτων μου άγρια δάση·
νιότη τρελή που τα τραγούδια μου
παράφορα είχες λαμπαδιάσει.

Κανένα πια τρανό λαχτάρισμα·
μη και μες στ’ όνειρο έχω ζήσει:
Καβάλα σ’ ένα ρόδινο άλογο
μια χαραυγή έχω διασχίσει.

Φύλλα από μαυρισμένο μέταλλο
σπορπάει τριγύρω το σφεντάνι.
Ευλογημένο ας είναι ό,τι άνθησε
πάνω στη γη και θα πεθάνει.

Сергей Есенин (Σεργκέι Γεσένιν)

..............................................................................................
1. Μετάφραση: Κατίνα Ζορμπαλά
2. Μετάφραση:  Γιάννης Ρίτσος

Ο θάνατος του ποιητή

Михаил Юрьевич Лермонтов

(Μιχαήλ Γιούρεβιτς Λέρμοντοφ) 1814 - 1841 

Ο Μιχαήλ Γιούρεβιτς Λέρμοντοφ, γεννήθηκε στη Μόσχα,στις 30 Οκτωβρίου 1814 και πέθανε το 1841. (Ήταν ποιητής, μεταφραστής, ζωγράφος, καλλιτέχνης μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, αξιωματικός). Από τους κορυφαίους Ρώσους ποιητές και δεύτερος σε σπουδαιότητα μετά τον Αλεξάντρ Πούσκιν. Το ποίημά του "Ο θάνατος του ποιητή" αφιερωμένο στο θάνατο του Αλεξάντρ Πούσκιν, που σκοτώθηκε σε μονομαχία, προκάλεσε το μένος των αυλικών του Τσάρου. Σε ηλικία 27 ετών έχασε και ό ίδιος τη ζωή του σε μονομαχία. Μερικά από τα έργα του που έκαναν μεγάλη αίσθηση είναι: Μποροντίνο, Βαλέρικ, Μτσίρο, Σάσκα, Μασκαράντ και το αξιολογότερο απ΄όλα το "Ένας ήρωας του καιρού μας".    

Οι dromoi logotexnias, παραθέτουν το ποίημα..  

                   Ο θάνατος του ποιητή

Ο ποιητής είναι νεκρός! Δέσμιος της τιμής,
δυσφημισμένος έπεσε στου χάρου την αγκάλη,
μ' ένα καυτό μολύβι στην καρδιά, 
τη δίψα της εκδίκησης στα μάτια, αργά για πάντα κλίνοντας
το αγέρωχο κεφάλι... Δεν ήταν η ψυχή του Ποιητή
φτιαγμένη για ατιμίες, καταισχύνη. Κι ένας, ενάντια
στους πολλούς, μόνος του πάντα, ορθώθηκε. Κι είναι νεκρός!
Νεκρός! Προς τι λοιπόν τόσοι οδυρμοί, έπαινοι κούφιοι
και κλαυθμοί κι απολογίες που δεν πείθουνε κανέναν;

Της τύχης του ήτανε γραφτό. Διωγμένος ζούσε, σαν αγρίμι,
από καιρό, γιατί είχε λεύτερη, αδούλωτη ψυχή και στη φωτιά
που ανάβαν γύρω του, ρίχνανε λάδι με μανία οι φθονεροί.
Ξενοιάστε τώρα. Τα μύρια δεν τ' άντεξε η ψυχή του τα μαρτύρια.
Σαν το κερί τρεμόσβησε η θεία του πνοή,
στο μέτωπο μαράθηκε το δάφνινο στεφάνι...
Ετσι ο φονιάς αδίσταχτα το πλήγμα το στερνό του καταφέρνει.
Κούφια στο στήθος η καρδιά, στο χέρι του δεν τρέμει το πιστόλι.
Και σαν δραπέτη άπληστο στης δόξας και του πλούτου το κυνήγι,
μοίρα τον έριξε κακή στου Ποιητή το δρόμο, για να κουρσέψει
μονομιάς τη γλώσσα που μιλούσε για όλους εμάς,
το καύχημα ολόκληρης γενιάς... Και τη ματόβρεχτη στιγμή
του φονικού δεν το 'νιωσε το χέρι ποιον χτυπούσε;
Κι ο Ποιητής, να τώρα κείτεται νεκρός, όπως κι ο βάρδος μας
εκείνος ο παλιός, ο χιλιοτραγουδισμένος, θύμα εκδίκησης
κι αυτός κι από μοιραίο χέρι θερισμένος...

- Πώς απ' τις σφαίρες της ειρήνης, του φωτός, στον κόσμο τούτο
είπες να κατέβεις, που πνίγει τις ελεύθερες καρδιές;
Πώς άπλωσες το χέρι στους δειλούς και πίστεψες τα δολερά τους
χάδια, εσύ που ήξερες καλά τι κρύβουν τα μαγνάδια;
Και να το δάφνινο σου βγάλανε στεφάνι κι ακάνθινο μαρτυρικό
στο θεϊκό σου μέτωπο απιθώσαν και τις στερνές σου
τις στιγμές οι άπιστοι φονιάδες φαρμακώσαν. Δε θ' ακουστούνε
πια ποτέ των θεϊκών ασμάτων σου οι ήχοι. Μνήμα στενό
και σκυθρωπό σε κλείνει, Βάρδε, πια και σφαλισμένα
του λοιπού τ' απέθαντά σου χείλη...

- Κι όσο για σας, αντάξιοι επίγονοι ατιμασμένων πατεράδων
αλαζόνες, δουλόπρεπης φάρας αποβράσματα, που παίζετε στα ζάρια
τη ζωή μας αγεληδόν στους θρόνους σας στρωμένοι, της Λευτεριάς,
του Πνεύματος, της Δόξας δήμιοι, στραγγαλιστές του Δίκαιου
και του Νόμου, κάτω απ' του νόμου τη σκιά, για πόσο ακόμα
θα 'στε ασφαλισμένοι; Η θεία Δίκη επαγρυπνεί, φονιάδες,
πουλημένοι, κι απ' το χρυσάφι σας δεν είναι διεφθαρμένη.
Εχει ο καιρός γυρίσματα και μ' όλο το μαύρο αίμα σας,
δε θ' αποπλύνετε ποτέ του Ποιητή το τίμιο, άλικο αίμα!»

Михаил Юрьевич Лермонтов  (Μιχαήλ Γιούρεβιτς Λέρμοντοφ)

.....................................................................................................
Μετάφραση: ΒΙΒΕΤ ΤΣΑΡΛΑΜΠΑ - ΚΑΚΛΑΜΑΝΗ
Ριζοσπάστης (Πολιτισμός), σελ. 18, Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 1999

Στην Πατρίδα

ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ  ΜΑΒΙΛΗΣ

(1860 - 1912)

Ο Ιθακήσιος Ποιητής Λορέντζος Μαβίλης, γεννήθηκε το 1860. Τελειώνοντας τις εγκύκλιες σπουδές του το 1878 γράφτηκε και φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Έφυγε για τη Γερμανία το 1879 και επέστεψε το 1890 παίρνοντας το Διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Erlangen. 

Το 1893 κατατάχτηκε στον Ελληνικό Στρατό και με το ξεκίνημα του άτυχου για την πατρίδα μας Ελληνοτουρκικού πολέμου το 1897 πολέμησε ως εθελοντής. Με την κήρυξη των Βαλκανικών πολέμων υπηρέτησε στο Γαριβαλδινό στρατιωτικό σώμα του Αλέξανδρου Ρώμα και ανέλαβε τη Διοίκηση του 6ου λόχου , επί κεφαλής του οποίου σκοτώθηκε στο Δρίσκο της Ηπείρου στις 28 Νοεμβρίου 1912.

Κατά τον Ποιητή Σωκράτη Μελισσαράτο ήταν:
     « Υπόδειγμα Φιλοπατρίας, Ανδρείας και Πνευματικού Μεγαλείου, άφησε την τελευταία του πνοή πολεμώντας για τα Ιερά και Όσια της Πατρίδας του! » *

Οι dromoi logotexnias, παραθέτουν δύο ποιήματα του εκλεκτού Έλληνα ποιητή. 

Στὴν Πατρίδα

Πατρίδα, σὰν τὸν ἥλιο σου ἥλιος ἀλλοῦ δὲ λάμπει.
Πῶς εἰς τὸ φῶς του λαχταροῦν ἡ θάλασσα κι οἱ κάμποι,
πῶς λουλουδίζουν τὰ βουνά, τὰ δάσ᾿, οἱ λαγκαδιὲς
στέλνοντάς του θυμίαμα μυριάδες μυρωδιές!
Ἀφρολογοῦν οἱ ρεματιὲς καὶ λαχταρίζ᾿ ἡ λίμνη,
χίλιες πουλιῶν λαλιὲς ἠχοῦν, τῆς ὀμορφιᾶς του ὕμνοι,
σ᾿ ἄπειρ᾿ ἀστράφτουν χρώματα παντοῦ λογῆς λογῆς
τ᾿ ἀγέρα τὰ πετούμενα τὰ σερπετὰ τῆς γῆς.
Κι αὐτὸς σηκώνει τ᾿ ἀλαφρὰ τῆς καταχνιᾶς μαγνάδι,
κι ἡ κάθε στάλ᾿ ἀπὸ δροσιὰ γυαλίζει σὰν πετράδι,
κάθε ἀχτίδα του σκορπᾶ μὲ τὴν ἀναλαμπὴ
χαρά, ζωὴ καὶ δύναμη κι ἐλπίδα ὅπου κι ἂν μπεῖ.

Φαντάζεις σὰν τὸν ἥλιο σου κι ἐσύ, καλὴ πατρίδα,
καὶ μάγια σὰν τά μάγια σου στὸν κόσμο ἀλλοῦ δὲν εἶδα.
Ἡ γῆ σου εἶναι παράδεισος, κι αἰώνια γαλανὸς
γύρω σου καθρεφτίζεται στὸ πέλαγ᾿ ὁ οὐρανός.
Κι οἱ νύχτες σου μὲ τ᾿ ἄστρα τους, μὲ τὴ γαλάζια πάστρα,
μὲ τ᾿ ἀηδονολαλήματα, τρεμάμενα σὰν τ᾿ ἄστρα,
μὲ τὸ φεγγάρι ποὺ περνᾶ, σὰν τ᾿ ὄνειρο εὐτυχίας
στὴ μέση τῆς ἀπέραντης οὐράνιας ἡσυχίας.
Οἱ νύχτες σου δροσοβολοῦν χιλιόπλουμα λουλούδια
καὶ στῶν παιδιῶν σου τὶς καρδιὲς ἀμάραντα τραγούδια,
σταλάζουνε στὰ σπλάγχνα τους θεράπειο λησμονιᾶς,
ἐλευτεριᾶς ἀγάλλιαση καὶ μίσος τυραννιᾶς.

Μάγεμ᾿ ἀσημούφαντο, φῶς μαργαριταρένιο,
λιώνονται σ᾿ ἕνα χάραμα ξανθό, μαλαματένιο.
Γιομάτος μόσχους καὶ δροσιὲς ὁ Ζέφυρος τερπνᾶ
μέσ᾿ ἀπ᾿ ἀγάπης φαντασιὲς τὰ πλάσματα ξυπνᾶ.
Κι ἀνάμεσα στὰ χρώματ᾿ ἀπὸ χίλια οὐράνια τόξα,
προβαίνει πάλ᾿ ὁ ἥλιος εἰς ὅλη του τὴ δόξα.
Καί, σὰν τοῦ μεγαλείου σου σύμβολο φωτεινό,
ἕως τὸ χρυσὸ βασίλεμα λάμπει στὸν οὐρανό.
Ἑλλάς, τὸ μεγαλεῖο σου βασίλεμα δὲν ἔχει,
καὶ δίχως γνέφια τοὺς καιροὺς ἡ δόξα σου διατρέχει.
Ὅσες φορὲς ὁ ἥλιος σου νὰ σὲ φωτίσει ἐρθεῖ,
θὲ νὰ σὲ βρεῖ πεντάμορφη, στεφανωμένη ὀρθή.

                          ***

Καλλιπάτειρα

«Ἀρχόντισσα Ροδίτισσα, πῶς μπῆκες;
Γυναῖκες διώχνει μιὰ συνήθεια ἀρχαία
ἐδῶθε.» «Ἔχω ἕνα ἀνίψι, τὸν Εὐκλέα,
τρία ἀδέρφια, γιό, πατέρα, Ὀλυμπιονίκες·

νὰ μὲ ἀφήσετε πρέπει, Ἑλλανοδίκες,
κι ἐγὼ νὰ καμαρώσω μὲς τὰ ὡραῖα
κορμιά, ποὺ γιὰ τὸ ἀγρίλι τοῦ Ἡρακλέα
παλεύουν, θαυμαστὲς ψυχὲς ἀντρίκειες.

Μὲ τὲς ἄλλες γυναῖκες δὲν εἶμ᾿ ὅμοια·
στὸν αἰῶνα τὸ σόι μου θὰ φαντάζει
μὲ τῆς ἀντρειᾶς τ᾿ ἀμάραντα προνόμια·

μὲ μάλαμα γραμμένο τὸ δοξάζει
σὲ ἀστραφτερὸ κατεβατὸ μαρμάρου
ὕμνος χρυσός, τοῦ ἀθάνατου Πινδάρου.»

Λορέντζος Μαβίλης

.......................................................................................................

* Απόσπασμα από την ομιλία του ποιητή, Σωκράτη Μελισσαράτου στην 1η ΗΜΕΡΙΔΑ ΠΟΙΗΣΗΣ ΜΕ ΘΕΜΑ: « ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΗ ΣΧΟΛΗ », Κυριακή 14 Απριλίου 2019, ώρ. 10:30 π.μ.

Ημερίδα Ποίησης με θέμα: Επτανησιακή Σχολή

Ο μ ι λ ί α

Ομιλία του Σωκράτη Μελισσαράτου (Sokratis Melissaratos) για την παρουσίαση του βιβλίου "ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ" του Αυγερινού Ανδρέου.

Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών
8/12/1018

Α ι γ α ί ο υ Φ ω ς

ΠΟΛΥΞΕΝΗ  ΧΟΥΣΗ

(Ποιήτρια)

Η Πολυξένη Χούση, είναι ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΣΥΝΤΑΞΗΣ του μηνιαίου Περιοδικού "ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΣ" (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΕΝΩΣΗ "Ε.Θ.Ε. 1931 -2Ο12" - ΕΝΩΣΗ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ NAYTIKOY "Ε.Α.Α.Ν. 2013 -" )

                                                        *

    Οι dromoi logotexnias, φιλοξενούν δύο ποιήματα της Εκλεκτής Ελληνίδας Ποιήτριας.  

"Αιγαίου  Φως".    

Αιγαίο,

πώς να αφουγκραστώ την πιο βαθιά πνοή σου;

Ν' αγκαλιαστώ στους βράχους σου, στο κύμα, στον αέρα

ή ψαλμωδός σ' άκτιστο φως, να ιερουργώ τη μέρα; 

Πού πρώτα χτίζεις τ' όνειρο και ανασαίνει η ελπίδα;

Κατά τη γέννα μιας αυγής απ' του ουρανού ο σώμα

ή μες στο λιόγερμα γεννάς μιαν άλλη ελπίδα ακόμα;

Αιγαίο,

το χνάρι είσαι του Θεού που άσβεστα ηλιαχτίζει

γεννήτορας και κτήτορας ορμής που αναβλύζει.

Ω! μήτρα εσύ ενός Λαού, που τους λαούς φωτίζει.  (1)

*

Το Μέσα Φως

Σε ανάσες οδοιπορικές 

με ήλιου τη θωπεία,

αχτίδα βλέπει ο λογισμός

χρώματα η φαντασία.

Κυκλάμινα, τριαντάφυλλα,

υάκινθοι, ορτανσίες

αντιφεγγίζουν δύναμη

απλώνουν τις αιθρίες.

Νέκταρ κερνά το όνειρο

γενναία πεταλούδα,

πουλιά κεντάνε την ψυχή 

τραγουδισμένη αυγούλα.

Ω! της αρμονίας τάξη ορθή,

πνοή, ομορφιά κι ελπίδα,

χτίζεις αγάπης φρούριο

του ουρανού πατρίδα.

Εδώ το φως , εδώ η χαρά

σε απάτριδες αιώνες

του οδοιπόρου ο λυτρωμός

σε άνυδρους λειμώνες.  (2)

                                11 Ιανουαρίου 2019

Πολυξένη Χούση 

........................................................................................

1 & 2. Αναδημοσίευση από το Περιοδικό "ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΣ", τεύχ. 1024, σελ. 7, Φεβρουάριος 2019  και τεύχ. 1023, σελ. 7, Ιανουάριος 2019, αντίστοιχα

Η φωτογραφία είναι από τον Ιστότοπο Pixabay.com

Καθ' οδόν προς Τροία

BOHDN WROCłAWSKI

(Μπόγνταν Βροτσουάφσκι)

Είναι Πολωνός συγγραφέας,

δραματουργός, και σκηνοθέτης. Από το 2010 διευθύνει το πιο δημοφιλές πολωνικό λογοτεχνικό εβδομαδιαίο περιοδικό Pisarze.pl.

Καθ’ οδόν προς την Τροία

Ακούω – οι άτακτοι τόνοι

Ξημερώματα χτυπούν την άκρη της καρδιάς

Καταλαβαίνω προσπαθώ να καταλάβω

αυτός ο καταρράκτης έκανε εφικτά

τα δυνατά περιγράμματα της μοναξιάς

Εδώ αέναα συγκεντρώνονται όλοι όσοι

είχαν στερηθεί

την τρυφερότητα του ήλιου και όλα αυτά

που μας κάνουν αναγνώσιμους

σε κάθε τοπίο

Χτυπά συνέχεια το ρολόι και επιταχύνει

με κάθε δευτερόλεπτο αγγιγμένο από το νεύρο

κάτω από την σκοτεινή επιφάνεια

σε απόλυτο βυθό

όλοι συνέχεια καρτεράμε

ενώ προσπαθούν οι φίλοι μας

στη σκάλα της ρωμαϊκής γερουσίας

Η Ελένη μας αέναα ταξιδεύει προς την Τροία

Ύστερα από χρόνια θα μπορέσουμε

να την συναντήσουμε τυχαία

στο μαγαζάκι της γειτονιάς

μες σε κοπάδι πιτσιρίκια

να την βλέπουμε

να τακτοποιεί προσεκτικά στην τσάντα της

τα βιωμένα της χρόνια

μια χειρονομία μεταξύ σας

ένα ασήμαντο χαμόγελο

τεράστιος χώρος έκπληξης

και τελικά αδιαφορίας

απόπειρα απάντησης

γιατί κάποτε το βλέμμα της

πυρπολούσε όλους τους ορίζοντες

που υπάρχουν μέσα σου

Χτυπά συνέχεια το ρολόι στην κυκλοφορία σου

είναι πιο ευαίσθητο

από τους ηλεκτροκαρδιογράφους της οικουμένης

κάτω από το βουρκωμένο βερνίκι όλο ραγισμένο

με αναστεναγμούς και σπασμένες αναπνοές

πάλι επιστρέφεις στον τόπο

που έχει αγαπήσει περισσότερο την μοναξιά σου

Bohdan Wrocławski - (Μπόγνταν Βροτσουάφσκι)

....................................................................

Μετάφραση του Πάβεου Κρούπκα

http://www.pisarze.ssd-linuxpl.com/

Η Συμφωνία των Πρεσπών

ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ  ΑΝΔΡΕΟΥ

Έγκριτος Νομικός, πρώην Πρόεδρος

της ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ

Λογοτέχνης-Κριτικός λογοτεχνίας

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

          Στις 17 Ιουνίου 2018 στις Πρέσπες υπεγράφη μεταξύ Ελλάδος και Σκοπίων συμφωνία επιλύουσα χρονίζοντα προβλήματα της περιοχής. Η μυστική διπλωματία μετεωρίσθη. Το άγρυπνο μάτι του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της Ε.Ε και των εμπόρων του καιρού μας επισκοπούσε τις κινήσεις και πίεζε τους Έλληνες εθνομηδενιστές να θέσουν επιτέλους την υπογραφή τους για την εκχώρηση της Μακεδονίας στο γειτονικό μόρφωμα. Ονόματος, γλώσσας, εθνότητας! Κέρδισαν τα μιλιταριστικά και οικονομικά συμφέροντα, ελέγχουν πια γεωπολιτικά τα Βαλκάνια πλήρως. Η Ελλάδα έχασε σε όλα τα σημεία. Γιατί, βέβαια, δεν είναι κέρδος να αναγνωρίσουν οι Σλάβοι και οι Αλβανοί γείτονές μας ότι δεν είναι απόγονοι του Φιλίππου του Β΄ και του Μ. Αλεξάνδρου. Συνωμολόγησαν ότι ο ήλιος ανατέλλει από την Ανατολή. Επίσης δεν είναι κέρδος το ότι 140 Χώρες, που ονόμαζαν τα Σκόπια “Μακεδονία” τώρα θα την λένε “Βόρεια Μακεδονία”. Γιατί αυτό γινόταν σε διμερές επίπεδο και όχι σε διεθνές (Ο.Η.Ε.), αφ' ενός και αφ' ετέρου γιατί οι Σκοπιανοί θα αποκαλούνται de facto και εν μέρει de jure “Μακεδόνες”.

          Πριν λίγες ημέρες η Βουλή των Ελλήνων ενδοτικά και με την ψήφο ολίγων προθύμων ανεξαρτήτων βουλευτών επικύρωσε την εθνική ταπείνωση. Μία βουλή η οποία το 1920 επικύρωνε την Συνθήκη των Σεβρών, της Μεγάλης Ελλάδος, των δύο Ηπείρων και των πέντε θαλασσών. Και το 1923 επικύρωνε την Συνθήκη της Λωζάνης, δυνάμει της οποίας η ηττημένη του πολέμου Ελλάδα κέρδιζε και κρατούσε τη Δυτική Θράκη, τα νησιά του Βορείου Αιγαίου και όλο το Αρχιπέλαγος ! (Mare nostrum) Για το οποίο εδώ και 40 χρόνια βρυχάται η Τουρκία ! Αλλά τότε, τύχη αγαθή, υπήρχε ένας Ελευθέριος Βενιζέλος, ενώ τώρα είναι ο υποτακτικός διεκπεραιωτής των ισχυρών αλλοεθνών συμφερόντων, με όραμα όχι εθνικό, αλλά μικροκομματικό.

          Τα Έθνη προγραμματίζουν τα σχέδιά τους για 100 και 1000 χρόνια. Το Ισραήλ περίμενε για 1000 χρόνια την εθνική του ολοκλήρωση. Η Δυτική Γερμανία δεν αναγνώρισε ποτέ την Ανατολική Γερμανία, αν και όλες οι Χώρες την είχαν αναγνωρίσει. Και κέρδισε. Η Γαλλία γονάτισε την Βρετανία (γιατί είχε την δική της Βρετάνη) και την ανάγκασε να κτυπήσει την πόρτα της Ε.Ο.Κ. ως “Ηνωμένο Βασίλειο”. Το αλάνθαστο κριτήριο του ελληνικού λαού τον έφερε αντίθετο (σε ποσοστό 80%) στην Συμφωνία αυτή. Τα εθνικά λάθη πύργωσαν το σθένος του λαού και πυραμίδωσαν το πνεύμα Του για ακύρωση πολιτικά και νομικά της Συμφωνίας ή έστω της αχρήστευσή της στην πράξη και στη ζωή. Για 300 ολάκερα χρόνια η Ελλάδα ανέπνεε με δύο πνεύμονες : Της Μικράς Ασίας και της Μακεδονίας. Ο ένας πνεύμονας κάηκε στις φλόγες της Σμύρνης το 1922. Ο άλλος της Μακεδονίας έχει τρωθεί και λογχισθεί τώρα βαρειά. Οι Έλληνες, όπου γης, δεν θα την αφήσουν απροστάτευτη, αιμάσσουσα τη Μακεδονία. Θα της προσφέρουν διαρκή αρωγή και αγάπη, θυσία, όση και όταν χρειασθεί. Το αειθαλές δέντρο της Ρωμιοσύνης έχει βαθειές ρίζες και κρατάει γερά τον Ελληνισμό. Όσο για τους πρωταγωνιστές της ενδοτικότητας και της ταπείνωσης, ας κάνουν αυτό, το οποίο ο Ηράκλειτος είπε για τους Εφεσίους : “Άξιον Εφεσίοις ηβηδόν απάγξασθαι”.

Aυγερινός Ανδρέου