Ένας Μεγάλος Ελληνιστής και Φιλέλληνας

  

  PAWEł KRUPKA

 

Διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας

"Ο Paweł Krupka γεννήθηκε στην Πολωνία. Είναι Φιλόλογος, απόφοιτος του Πανεπιστημίου Βαρσοβίας και διδάκτωρ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Τμήμα Νεοελληνικής Φιλολογίας. Εξασκεί το επάγγελμα του διπλωμάτη. 

Είναι ποιητής, διηγηματογράφος, μεταφραστής, δοκιμιογράφος, βιβλιοκριτικός και τραγουδοποιός. Υπήρξε αθλητής και συμμετέχει στο Ολυμπιακό Κίνημα στον Πολιτιστικό κλάδο. Είναι αντεπιστέλλον μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός." Το λογοτεχνικό του έργο περιλαμβάνει τις ποιητικές Συλλογές: "Μαθητής του Ήλιου" (2003), "Να γενώ Έλλην" (2004, Ελληνοπολωνική Έκδοση), "Το Κρουπ Σονέτο" (2005), "Ποιητική Ιστορία της Πυγμαχίας" (2008), "Τα Αρχικά μου" (2009) και "Προσκυνητής της Μεγάλης Ελλάδος" (2013) Ιταλοπολωνική Έκδοση), καθώς και μια Συλλογή αφηγημάτων "Για μας τους Παγκοσμιοποιημένους (2007).

                                                          

***

Οι dromoi logotexnias φιλοξενούν κείμενο του Ποιητή Σωκράτη Γερ. Μελισσαράτου και έξι (6) ποιήματα, τού Μεγάλου Ελληνιστή και Φιλέλληνα Πολωνού Ποιητή Paweł Krupka, μεταφρασμένα στην Ελληνική Γλώσσα από τον ίδιο, που φανερώνουν την αγάπη του για την Ελλάδα και την Ελληνική Παιδεία!    

***

Γράφει: ο Σωκράτης Γερ. Μελισσαράτος

"Ένας Μεγάλος Ελληνιστής και Φιλέλληνας"

Το έτος 2016 επισκέφτηκα  στην όμορφη Πολωνία μετά από πρόσκληση τού κ. Paweł Krupka,  καθώς και του Προέδρου της Πολωνικής Επιτροπής κ. Aleksander Nawrocki ως επίσημος  προσκεκλημένος, για τον εορτασμό της XVI Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης 2016 (Πολωνία) υπό την αιγίδα της UNESCO , καθώς και για την παρουσίαση από τον κ. Pawel Krupka του βιβλίου μου «Της Φύσης ο Λόγος» - “Gtos Natury” σε τέσσερα Πολιτιστικά Κέντρα Πολωνικών πόλεων.. Zyrardow, Warszawa, Staszowa, Lomianki, από 30 Μαρτίου 2016 έως 02 Απριλίου 2016.

Η Πολωνική έκδοση του βιβλίου, «μετάφραση Ιoanna Nahorskiej, είχε προετοιμαστεί για την XVI Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης UNESCO 2016» από τη διοργανώτρια αρμόδια Επιτροπή όπως αναγράφτηκε στον Ημερήσιο και Ηλεκτρονικό Τύπο της Πολωνίας καθώς και στην εσωτερική σελίδα -3- του βιβλίου. Τη γενική επιμέλεια του βιβλίου την έχει ο κ. Pawel Krupka και την εξαίρετη έκδοσή του έκανε ο κ. Aleksander Nawrocki!

Στις ίδιες εκδηλώσεις παρουσιάστηκαν από τον κ. Aleksander Nawrocki και κ. Pawel Krupka το περιοδικό POEZIA και η Ελληνο-πολωνική Ανθολογία, στην οποία συμμετέχουν οι εκλεκτοί Έλληνες ποιητές: Μόσχος Κεφάλας, Γιάννης Καρύτσας, Αλέξανδρος Σερενές, Νίκος Αλιμπράντης, Τούλα Μπούτου, Δημήτρης Πιστικός, Σωκράτης Μελισσαράτος, Ελένη Πίππα, Γιώργος Πετρόπουλος, Δημήτρης Δημητριάδης, Λίζα Βραχοπούλου, Γιώργος Κίσσας.

Έτσι μου δίνεται η ευκαιρία να μιλήσω για τον Άνθρωπο και Λογοτέχνη κ. Pawel Krupka!

Όσα κι αν λεχθούν για το Ανθρώπινο, Συμπαντικό Μεγαλείο της ψυχής του και την Πνευματική, Ποιητική και Ουμανιστική ποιότητα, που τον διέπουν θα είναι φτωχά!

O Paweł Krupka, εκτός από την πατρίδα του αγαπάει πολύ την Ελλάδα την θεωρεί δεύτερη πατρίδα του.! Δύο Χώρες, που πιστεύουν στις πανανθρώπινες Αξίες και τις υψηλές Ιδέες. Ενστερνίστηκε όλα τα μεγάλα τους «Πιστεύω» και «Ιδεώδη» και με αυτά προχωρεί στη ζωή διανοίγοντας ως Δάσκαλος και Παιδαγωγός με το παράδειγμά του και τη διδαχή του, τις ατραπούς σε λεωφόρους για τις νέες γενιές, τόσο της Χώρας του, όσο και του Κόσμου !

Είναι μια εξαίρετη Προσωπικότητα στο Πνευματικό, Πολιτιστικό και Πολιτισμικό «Γίγνεσθαι» της Χώρας του, όπως και στον Ευρωπαϊκό και Παγκόσμιο Πνευματικό χώρο!

Ο Pawel Krupka, είναι ένας μεγάλος Ελληνιστής και Φιλέλληνας! Ένας ακάματος Πνευματικός άνθρωπος, που αν και ως χαρακτήρας είναι χαμηλών τόνων, είναι παμμέγιστος με την ποικίλη πνευματική προσφορά του στα Γράμματα και τις Τέχνες στην Ελλάδα και τη Χώρα του.. αλλά και στον Ευρωπαϊκό χώρο του πνεύματος ως λογοτέχνης και της διπλωματίας ως Κρατικός Λειτουργός! Καταξιωμένος διεθνώς ως λογοτέχνης, ποιητής, μεταφραστής και διπλωμάτης σε εκπλήσσει με την απλότητά του και την καλοσύνη του! Αυτό είναι ίδιον γνώρισμα «Μεγάλων Ανθρώπων»! Η βιβλιογραφική παρουσία του, η Μουσική του παιδεία, οι συνεργασίες του με διεθνείς Ανθολογίες, λογοτεχνικά περιοδικά Πολωνικά, Ελληνικά και διεθνή και η αγάπη του στην Ιδέα για κάθε "Ωραίο, Μεγάλο και Αληθινό" είναι αυτά, που τον καταξιώνουν ως Άνθρωπο-Οντότητα μέσα στην Κοινωνία των συνανθρώπων του!

Ο Pawel Krupka, στις εκδηλώσεις εκτός από τις εισηγήσεις του δε σταμάτησε να μιλάει για την Ελλάδα, την ποίησή της, τις ομορφιές της και να ερμηνεύει Ελληνικά τραγούδια, των Θεοδωράκη, Χατζιδάκι κ. α. Ελλήνων συνθετών. Δεν έπαψε να μιλάει για Ελύτη, Σεφέρη, Καζαντζάκη και την μελοποιημένη ποίησή τους. Μέρες και ψυχές γεμάτες Ελλάδα, με απαγγελία και μουσική να διαχέονται στις αίθουσες των Πολιτιστικών Κέντρων και το Πνεύμα της να αιωρείται στο χώρο και να φέρνει θύμησες χρόνων περασμένων.!

Ο εξαίρετος Pawel Krupka φρόντιζε, ώστε το κλίμα των ωραίων αυτών εκδηλώσεων να μη χάνει ούτε στιγμή κάτι από την Ελληνική του μαγεία!

Έρχονταν στιγμές, που άθελα η θλίψη πλάκωνε την ψυχή σε όλες τις εκδηλώσεις, κατά την παραμονή μου στην Πολωνία, για την XVI Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης UNESCO 2016, σκεπτόμενος τους αγώνες κάποιων ξένων πνευματικών ανθρώπων γι’ αυτή τη Χώρα, που λέγεται Ελλάδα, τη Χώρα των Ηρώων και του Πνεύματος, σε αντίθεση με πολλούς Έλληνες πολιτικούς και άλλους, που δε διστάζουν (γιατί άραγε;) να τη ρίξουν στην ανυποληψία και την καταστροφή!

Στην Πολωνία διαπίστωσα πόσο μεγάλη Αξία και απήχηση έχει η ρήση του Μεγάλου Γκαίτε: «Ότι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο είναι η Ελλάδα για την Οικουμένη»!

Αυτό ακριβώς μας θύμιζε κάθε ώρα και στιγμή ο Μεγάλος Ελληνιστής και Φι-λέλληνας Pawel Krupka!

Ο πολύπλευρος λογοτεχνικός του λόγος με την πληρότητά του είναι ενσωματωμένος στις Ποιητικές Συλλογές, α) «Μαθητής του Ήλιου» (2003), β) «Να γενώ Έλλην» (2004, Ελληνο-πολωνική έκδοση), γ) «Το Κρουπ Σονέττο» (2005), δ) «Ποιητική ιστορία της πυγμαχίας» (2008), στ) «Τα αρχικά μου» (2009), ζ) «Προσκυνητής της Μεγάλης Ελλάδος» (2013, Ιταλο-πολωνική έκδοση), και ένα βιβλίο Συλλογής αφηγημάτων με τίτλο «Για μας τους Παγκοσμιοποιημένους» (2007).

Οι δύο Ποιητικές του Συλλογές, «Να γενώ Έλλην» (2004) και Προσκυνητής της Μεγάλης Ελλάδος (2013), που αναφέρονται στην Ελλάδα, μαζί με τα τακτικά του ταξίδια στη Χώρα μας για λογοτεχνικές δραστηριότητες, δείχνουν τη μεγάλη αγάπη του για την Ελλάδα, στην οποία έζησε, γνώρισε τον πολιτισμό της και πήρε το Διδακτορικό της Νεοελληνικής Φιλολογίας από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα δίδαξε στο Pracownia Studiów Helleńskich // Filologia Nowogrecka, Wydział "Artes Liberales", Universytet Warszawski . .

(Εργαστήριο Ελληνικών Σπουδών // Νεοελληνικής Φιλολογίας, Τμήμα "Artes Liberales", Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας.) .

Δεν ήταν λίγες οι φορές, που με συνεπήραν οι σκέψεις και νόμιζα ότι βρισκόμουνα στην Ελλάδα! Πρέπει να ζήσεις και να συγχρωτιστείς, έστω για λίγο, κάποιον Λαό για να καταλάβεις, πόσο φιλικά αισθάνεται για σένα και τη Χώρα σου! Η Αγάπη των Πολωνών Πνευματικών ανθρώπων για τους Έλληνες, αλλά περισσότερο για τη Χώρα μας και το Πνεύμα της, αγγίζει τα όρια της Λατρείας.. αυτό τουλάχιστον διαπίστωσα τις λίγες ημέρες, που έζησα στην όμορφη Πολωνία!

Για τον Pawel Krupka, κανένας Ύμνος-Τραγούδι-Ποίημα δεν είναι δυνατόν να μας κάνει να νιώσουμε την αγάπη, που νιώθει για την Ελλάδα, τους αρχαίους προγόνους μας και τον Πολιτισμό τους αλλά και τους σύγχρονους Έλληνες για τις μεγάλες τους Αξίες και τα υψηλά Ιδεώδη, που μεταλαμπάδευσαν και μεταλαμπαδεύουν στις νέες γενιές του Κόσμου!

Αθήνα,  26 Μαϊου 2016

Σωκράτης Μελισσαράτος

***

ΛΕΥΚΕΣ

Καθαρό και σε λευκό κάδρο

το κρύσταλλο που πατάνε οι θνητοί

Εκεί που το χρόνο μετράνε μόνο
γαλαξίες ριγμένοι με παλάμες
πομπής των θείων γενιών
η κάθε ανθρώπινη στέγη
φοράει τα ρούχα νεοβαφτισμένου
Η σοφία των πρώτων Απολογητών
φωτίζει μόλις η αχτίδα
επισκεφτεί το λευκό των βροτών
εκτεινομένη στις κληματοχρωματιστές
ταράτσες του νησιού
και διατάζει να χύνονται οι θόλοι των ναών
μες στο αιώνιο γαλάζιο του Αιγαίου

                      ***

ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΕΜΕΙΝΕ

Και είπε ο Κύριος:

οι έσχατοι μεταξύ σας θα είναι οι πρώτοι

κι’ οι πρώτοι οι έσχατοι

Και έρριξε στις σκοτεινές οφθαλμικές κόγχες

των ερειπίων την περήφανη ψυχή του Γαλερίου

και πάνω από το ψυχρό του καταφύγιο

υψώθηκαν τριγύρω με πολυόροφες

οι ματιές των Θεσσαλονικέων

Ενώ του ταπεινωμένου Δημητρίου το βλέμμα

έμεινε πάνω απ’ την πόλη

σε εξώστες μαρμαρένιων σκαλιών

ώστε παρά των θυελλών και πυρκαγιών

να κοιτάει την πόλη από την ίδια πάντοτε

κόκκινη πυραμίδα

Και έτσι έμεινε για αιώνες

                      ***
ΒΕΡΓΙΝΑ

Οι ήλιοι στα βασιλικά κιβώτια

λάμπουν απ’ το φως της αλήθειας

και τα γυμνά σπαθιά

σείονται απ’ τις φωνές νικητών

Οι αληθινοί κληρονόμοι

αναγνωρίζονται από τα χαμηλωμένα βλέφαρα

και από τα κλειστά στόματα

Ποιος ξέρει τι φέρνουν μέσα στις ψυχές τους

οι φλύαροι διάδοχοι

χαράζοντας χάρτες, κρεμώντας σημαίες

και κάνοντας δίκες;

                      ***

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Από το Λευκό Πύργο

ξεκινούν οι ηλιακοί κύκλοι

στα σκούρα κύματα για να λικνισθούν

Στον Λευκό Πύργο

συγκεντρώνονται οι δρόμοι από τους θόλους

και τις πυραμίδες
του Δημητρίου και της Σοφίας
του Ηλία και των Αποστόλων

Πάνω απ’ τον Λευκό Πύργο

φυλάνε στα παλαιά κάστρα
τα πνεύματα του Κασσάνδρου
και της Θεσσαλονίκης
Κάτω από τον Λευκό Πύργο
περιπλανιέται η περιπαθής μελωδία
η δραπετεύουσα από τα παλαιά χαμάμ
και λαδάδικα

                      ***

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΑΝΙΑ

Στεκόμαστε τριγύρω στην πλατεία

κεφάτοι και χαμογελαστοί
εδώ και αιώνες

Δε βιώνουμε με προσήλωση
το μυστήριο της Ανάστασης
Αυτό μας έχει αποκαλυφθεί
πριν χιλιάδες χρόνια
Όλα είναι ξεκάθαρα
και δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε
Προσκυνούμε το Ευαγγέλιο
με το κέλυφος των βαμμένων αυγών
Χριστός ανέστη!
                    Αληθώς ανέστη!

Τα παλικάρια στην κορυφή του βουνού
άναψαν μεγάλη φωτιά
Φέρνουμε το θείο Φως του Χριστού στο σπίτι
ασφαλές πίσω απ’ το ανεβασμένο τζάμι

                      ***

ΟΙ ΠΙΕΡΕΙΕΣ ΜΟΥΣΕΣ

Ποιος γνωρίζει τ’ ανάκτορά σας
τα σκεπασμένα ακόμα με το χειμερινό τους λευκό πέπλο;
Όταν σκύβει η νύχτα και σωπαίνουν οι θνητοί
το ευαίσθητο αυτί ακούει τη μουσική σας
αν και δεν ξέρει πια να ξεχωρίζει τα όργανα
του αηδονιού του κότσυφα και του κορυδαλλού
Ο βοσκός πριν νυχτώσει μετράει τα πρόβατα
ο ποιητής πριν ξημερώσει μετράει τ’ άστρα
Ψιλά πάνω απ’ τη στέγη σας βουίζουν πεύκα και έλατα
Ποιος από μας τους θνητούς σας θυμάται;


Paweł Krupka

ΣΤΟ ΗΧΟΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ

                                                      

ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΓΕΡ. ΜΕΛΙΣΣΑΡΑΤΟΣ

Οι "dromoi Logotexnias" 

παρουσιάζουν ένα βιβλιοκριτικό κείμενο του Γιώργου Πετρόπουλου, για το Νέο Ποιητικό Έργο (Ποιητική Σύνθεση) του Εξαίρετου Ποιητή Σωκράτη Γερ. Μελισσαράτου που κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2023, με τον τίτλο: «ΣΤΟ ΗΧΟΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ».

Είναι αξιοσημείωτο ότι:

Το Εικαστικό Έργο του Εξωφύλλου και τα Σχέδια με μελάνι σε σελίδες του βιβλίου είναι δημιουργίες εμπνευσμένες από την παρούσα Ποιητική Σύνθεση «ΣΤΟ ΗΧΟΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ» της Μυρτώς Καπνιστή, φοιτήτριας στην «ΑΝΩΤΑΤΗ ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ», (ΑΣΚΤ) Αθήνας.

***

Ο Γιώργος Ηλ. Πετρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1952. Σπούδασε στο Πάντειο Πανεπιστή­μιο Δημόσια Διοίκηση και Πολιτι­κές Επιστήμες, ενώ παρακολούθησε και το Μεταπτυχιακό Σεμινάριο Διοικητικού Δικαίου στην ίδια Σχολή. Είναι διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Είναι μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», της Εταιρεί­ας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εθνι­κής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου, της Εθνικής εταιρίας των Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εστίας Νέας Σμύρνης, του Ομίλου Φθιωτών Συγγραφέων-Λογοτεχνών, του Οργανισμού για τη διεθνοποίηση της Ελληνικής Γλώσσας, του Σωματείου Ελληνική Γλωσσική Κληρο­νομιά και του Ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Ενώσεως Κρι­τικών.

                                    ***

      Γράφει:  Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΗΛ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ   

           (Διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας)

         

          "ΣΤΟ ΗΧΟΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ

                          ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ"

Σωκράτη Γερ. Μελισσαράτου, Ποιητική Σύνθεση, ΚΕΝΤΡΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΧΑΡΗ ΠΑΤΣΗ, Αθήνα, Α΄Έκδοση, σελίδες 86, Μάρτιος 2023.

Μια ακόμη Ποιητική Σύνθεση του Σωκράτη Μελισσαράτου που διαπερνάται από τον βαθυστόχαστο αλλά παράλληλα και λυτρωτικό σκεπτικισμό, σε μια αποθέωση του λυρισμού και της νοησιαρχίας. Εδώ η φιλοσοφική θεώρηση και η αναζήτηση των Πρώτων Αρχών γίνεται με στιβαρό, απλό και κατανοητό λόγο, εναρμονισμένο με τα επιστημονικά δεδομένα και με υψηλή αισθητική.

Είναι προφανές ότι η Ποίηση του Σωκράτη Μελισσαράτου είναι υπέροχα ξεχωριστή, καθώς οδηγεί τον αναγνώστη σε υψηλότερα επίπεδα διανόησης για την πνευματική και ηθική του αυτοπραγμάτωση. Ως υμνητής του αέναου "Γίγνεσθαι" έχει μια πρωτοποριακή Κοσμοαντίληψη και προσέγγιση όλων εκείνων των θεμάτων που απασχολούν διαχρονικά την Ανθρωπότητα εκπεφρασμένη με αμεσότητα και Κοσμική Συνειδητότητα! Και τούτο, γιατί οι ποιητικές ενοράσεις του Σωκράτη Μελισσαράτου είναι προϊόντα μακροχρόνιου και επικοδομητικού διαλογισμού, μελέτης και εξέχουσας έμπνευσης!

Απ' όσο δύναμαι να γνωρίζω δεν υπάρχει άλλη αντίστοιχη Ποιητική Σύνθεση στη Νεοελληνική Γραμματεία κι αυτή η μοναδικότητά της την κάνει πιο θελκτική στην εποχή μας που η Ποίηση αναζητεί τον κοινωνικό της προορισμό. Η Ποίηση του Σωκράτη Μελισσαράτου αποτελεί όαση ανθρωπιάς! 

Ας αφουγκραστούμε τη φωνή του και θα γίνουμε σοφότεροι, καλλίτεροι και περισσότερο καλλιεπείς!     

Γιώργος Πετρόπουλος

Διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας 

Σε δάσος απείρου

       

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΟΥΤΣΙΑΣ

(Ποιητής)

    Ο Γιάννης Τσούτσιας γεννήθηκε το 1953 στην Αθήνα. Οι συλλογές του: "Δεκατρία Φεγγάρια και μία Πανσέληνος" και Ευδόκιμα, Αδόκιμα και Επίορκα", βρίσκονται στη βιβλιοθήκη του τμήματος Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου της Σορβόνης.

Από το 2013 είναι μέλος της Ένωσης 

Ελλήνων Λογοτεχνών. Από το (2014-2018 ήταν μέλος του Δ. Σ.).

Το 2016 στο πλαίσιο του Έτους Ελληνορωσικής Φιλίας, το Ρωσικό Προξενείο στην Αθήνα, σε συνεργασία με την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών, παρουσίασε το έργο του στο Ρωσικό Πολιτιστικό και Επιστημονικό Κέντρο στο Ψυχικό.

    Το 2018  η Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών του απένειμε το Χρυσό Μετάλλιο Πνεματικής Αξίας Α΄ Τάξεως. 

Το 2018 έγινε μέλος της ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ. 

Το 2019 Α΄ Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή: Επίλογοι Συμφωνηθέντων Προλόγων, από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών.

***

Οι dromoi Logotexnias, φιλοξενούν τέσσερα ποιήματα του Εκλεκτού Ποιητή Γιάννη Τσούτσια, από την Ποιητική Συλλογή "Στα προάστια των τίτλων". 

***

Σε δάσος του απείρου

Στην πλάτη των φύλλων, 

δένδρου άγνωστων καρπών,

χάρτες βροχής,

από νησιά διάφανα,

σταγόνες γίνονται.

Γαλαξίες υγροί,

σε χώρο του χρόνου κλεισμένοι.

Μικρόκοσμοι σκόνης,

δέους και άγνοιας φορείς,

στις άκρες αιωρούνται.

Σε μια απ' αυτές...

από εκεί μέσα γράφω.                          (Σελ. 24)

            ***

Τη λήθη τέμνοντας

Με χορηγό το χρόνο,                                                                                  στοιχειά τα νιάτα.

Η ζωή απουσίες γίνεται...

Δρεπάνια οι σκέψεις,

σε λιμάνια σταθμών,

τις μνήμες θερίζουν.

Σιωπή και μελάνη,

κλειδί η πένα,

πόρτες εικόνων ανοίγουν.

Σπέρματα ανάσας οι λέξεις,

σε απόγευμα σελίδων,

γεννούν τη γραφή.

Σε χάρτινα απόνερα

χρεωμένων στιγμών,

συνοδεία κομμάτων, έρχεστε...               (Σελ. 23)

                       ***

Τα μισά φεγγάρια

Υπηρέτες φυλής αιγίδας ενστίκτων,                                                              ημίγυμνες γεύσεις κορμιών φτερωμένων,                                                    εμπύρετης δίψας ροές ουρανών.

Αυγής νυχτολόγοι θυσίας ονείρων,                                                              χάδια αλμύρας διάδοχων ήλιων,                                                                    όμορες λάμψεις δαιμόνων φωτιάς.

Αφής πειρατές αλφάβητου ήβης,                                                                  νότες λαγόνων λειψής αρμονίας,                                                                άτιτλων ήχων σφραγίδες σκιών.

Μετανάστες σιωπής άκρης χρωμάτων,                                                      πανσέληνου επαίτες αρχαίας γιορτής.     (Σελ. 32)

                     ***

Σε λυκόφως σωμάτων

Σε άκρη νύχτας, πριν οι λέξεις ξυπνήσουν,

εκεί που η σελήνη χάνεται σαν φως από σκόνη,

το κορμί σου κοιτάζω, άρωμα ψιθύρων τυλιγμένο.

Προσκύνημα αφής το χάδι, σε ράγες δίψας,

με ταξίδια ρημάτων μοιράζει του ήχους.

Του άγιου έρωτα φτερά τη σάρκα νοτίζουν.

Λευκές πορείες νυχιών, χαράσσουν το δέρμα,

στροφές ιδρώτα σε μετάξι πόρων λιμνάζουν.

Άνθος μικρής κραυγής, το στήθος μου αγγίζει.

Σε λίκνο φωτιάς, αυγή χειμώνα ενωθήκαμε.

Χρώμα απ' την ψυχή σου θέλω, ευχέλαιο παλμών,

να βάψω τ' όνειρο... που δεν ορίζω...                      (Σελ.  56)

Γιάννης Τσούτσιας       

Τέσσερα Ποιήματα του Γιατρού και Λογοτέχνη Στάθη Κόγια

 

ΣΤΑΘΗΣ ΚΟΓΙΑΣ

(Ποιητής - Συγγραφέας)

Γεννήθηκε στην πόλη του Βόλου το 1937, και η παιδική και εφηβική του ηλικία μέχρι το 1956, που τελείωσε στη Λάρισα το Γυμνάσιο, είναι όλη η τραγική και φοβερή περίοδος του Β’ πολέμου και του εμφυλίου. Πολλά παιδιά αυτής της περιόδου έζησαν “από τύχη”, όπως πιστεύει ο ίδιος, έχουν ιδιαίτερη, τραυματική ψυχολογία. Κάτω από απερίγραπτες συνθήκες, τελείωσε την Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Πήρε την ειδικότητα του Παθολόγου και του Καρδιολόγου, άσκησε την Ιατρική σε Νοσοκομεία, Άσυλο Ανιάτων, ΙΚΑ, και ιδιωτικά, επί δεκαετίες. Λατρεύει την αρχαία ελληνική Σκέψη και Τέχνη, την Φιλοσοφία, τις Θετικές Επιστήμες, την Βιολογία και Ψυχολογία.
Εκφράζει με την Ποίηση το μυστήριο και το θαύμα της Ζωής, την ανθρώπινη μοίρα και συνείδηση, στον άπειρο Χώρο και Χρόνο του Σύμπαντος…

***

Οι "dromoi logotexnias", φιλοξενούν τέσσερα υπέροχα ποιήματα του εκλεκτού Γιατρού, Ποιητή-Συγγραφέα Στάθη Κόγια.

                                 ***

Θεωρία των Στίχων

Το φιλί της μάνας μου

τα γαλανά μάτια του πατέρα μου

οι γραμμές των παιχνιδιών

χάρτης του Κόσμου με συντρόφους τους παιδικούς φίλους

το ντροπαλό χαμόγελο - το βλέμμα

του πρώτου αγαπημένου κοριτσιού
τα λουλούδια, τα λουλούδια, κ. Αϊνστάιν!..

Τούτα τα μοναδικά, τα αξέχαστα

τα όνειρα, οι χαρές, τα βάσανα στο ταξίδι για την Ιθάκη

νίκησαν την εντροπία

τον χωρόχρονο

την ταχύτητα του φωτός

τον Ιανό ύλης-ενέργειας

τις τέσσερις γνωστές σας δυνάμεις

τα περί Χάους, Απροσδιοριστίας

και άλλα σπουδαία και σοφά.

Μαγεία των στίχων

χωρίς εξισώσεις κι ανώτερα μαθηματικά

για τον έρωτα, την ανθρώπινη μοίρα,

την ομορφιά, την αγάπη

φωτίζει το δρόμο - φτάνει στην Αλήθεια

στη νομοτέλεια του ακατανόητου

Θεωρία των Στίχων σεβαστέ μου κ. Αϊνστάιν

αντίπαλον δέος της θεωρίας των Χορδών

και λέγεται Ποίηση!...

                                   *

                                                   Δυο γλώσσες υπάρχουν

                                                   για την κατανόηση του Κόσμου

                                                   τα Μαθηματικά και η Ποίηση

                                                               Werner Heisenberg

                                 ***

Ερώτημα

Στον πηγαιμό

λίγο θάρρος – λίγη τύχη

μια άλλη απόφαση στα σταυροδρόμια

άλλη ζωή θα βίωνα

άλλα μονοπάτια θα περπατούσα

σ’ άλλα πλοία της ζωής επιβάτης

σ’ άλλους τόπους

με άλλους ανθρώπους θα ξόδευα τη ζωή μου.

γυρεύοντας – χωρίς απάντηση

το Μεγάλο Μυστικό.

Μπορεί

και ναυαγός του θυμωμένου Ποσειδώνα.

Πεπρωμένον φυγείν αδύνατον;

βάρκα χωρίς τιμόνι – αέρι στο πανί;

συν ‘Αθηνά και χείρα κίνει;

ο πηγαιμός

ή

Όνειρο και Στοχασμός

ιδού το ερώτημα.

                                 ***

Βιογραφία

Περασμένα μεσάνυχτα - κοντεύει πρωί

μιλάω μόνος

τα λόγια σβήνουν – χάνονται στη σιωπή

Στα παλιά έπιπλα μια φωτογραφία εφηβική

ακούω τη φωνή της – κάθε βράδυ χαμογελά

Θυμάσαι – καπετάνιε - τότε που μίλαγες με τους καιρούς;

κίνησες για το μεγάλο ταξίδι

γύρεψες τα μυστικά – την αλήθεια

στην απεραντοσύνη του Κόσμου

δύναμη

η ελπίδα – τα νιάτα

μπόλικη η αποκοτιά...

Τράβαγες γραμμές στους χάρτες

κόντρα αρμένισες στους καιρούς

βρήκες θάλασσες κι’ ανέμους - σώθηκες κάνοντας προσευχή

τ’ αέρι σ’ έφερε σ’ ανθρώπους και λιμάνια

“πολλών δ’ ανθρώπων οίδεν άστεα και νόον έγνω“

ήπιες δυνατό ρακί..

Μάτωσε η ψυχή σου - δάκρυσες πολλές φορές

σκάφτηκαν ρυτίδες

έμαθες ποια είναι στ’ αλήθεια η ζωή..

Χάθηκαν οι χάρτες - καπετάνιε

κάτω από το μαξιλάρι το ημερολόγιο των ταξιδιών

έδεσε το καράβι κουρασμένο πάει για παλιοσίδερα

σε καινούργια σκαριά

όνειρα κι’ ελπίδες

αρμενίζουν στις θάλασσες του Κόσμου..

Μη λυπάσαι έτσι είναι η μοίρα των ονειροπαρμένων..

Ταξίδι κόντρα στα σημάδια των καιρών τους

χωρίς ποτέ να βρουν αυτά που χάραξαν

στους χάρτες της νιότης

                                 ***

Χαμένο όνειρο

Έρημη η πλατφόρμα του παλιού σταθμού

Τα τρένα χάθηκαν από καιρό αφήνοντας άσπρους καπνούς

πήραν μαζί τους το τελευταίο σφύριγμα

Ελπίδες χαρές λύπες οι επιβάτες τους

ταξίδεψαν χωρίς εισιτήριο

για μαγικούς προορισμούς της νιότης

Κάθε βράδυ

στην έρημη πλατφόρμα

περιμένω το τρένο της επιστροφής.

Χωρίς αποσκευές

χωρίς τους πολύτιμους λίθους – χωρίς τα τρόπαια μιας ζωής

με ενοχές και αμαρτίες – με ρυτίδες και αόρατες ουλές

σημάδια του μάταιου ταξιδιού

περιμένω το τρένο της επιστροφής για τη χαμένη Ιθάκη

τη δική μου Ιθάκη

στην αγκαλιά της πεθαμένης μάνας μου

στα μάτια του πρώτου αγαπημένου κοριτσιού

στους αξέχαστους παιδικούς φίλους

Εκεί

με φως και δάκρυα θα καθαρίσω τα τρίσβαθα της ψυχής μου

Στο σκοτεινό λαβύρινθό της

με τη ρομφαία των άσπρων μου μαλλιών

και της ανάσας του θανάτου

θα συντρίψω τα αρχέγονα θεριά της

που μέρα νύχτα τη διαφέντευαν

Θα βρω το χάρτη

που με αόρατη γραφή γράφτηκε

η τεθλασμένη γραμμή

η Μοίρα της ζωής μου

θαμμένα μυστικά

που ίσως άλλαζαν το “γνώθι σαυτόν”

τη γνώση όλου του Κόσμου

Το τρένο της επιστροφής δεν φαίνεται τόσα και τόσα βράδια.

Το σφύριγμα που λαχταρώ δε θ’ ακουστεί

στην έρημη πλατφόρμα

Επιστροφή και λύτρωση

όνειρο χαμένο για πάντα

Στάθης Κόγιας

Κάποιες σκέψεις για τη "Στροφή" του Γιώργου Σεφέρη

ΓΙΩΡΓΟΣ  ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

(Διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας)

Ο Γιώργος Πετρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1952. Σπούδασε στο Πάντειο Πανεπιστή­μιο Δημοσία Διοίκηση και Πολιτι­κές Επιστήμες, ενώ παρακολούθησε και το Μεταπτυχιακό Σεμινάριο Διοικητικού Δικαίου στην ίδια Σχολή. Είναι διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Είναι μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», της Εταιρεί­ας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εθνι­κής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου, της Εθνικής εταιρίας των Ελλήνων Λογοτεχνών, Εστίας Νέας Σμύρνης, του Ομίλου Φθιωτών Συγγραφέων-Λογοτεχνών, του Οργανισμού για τη διεθνοποίηση της Ελληνικής Γλώσσας, του Σωματείου Ελληνική Γλωσσική Κληρο­νομιά και του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Ενώσεως Κρι­τικών.

Συνεργάζεται με πλήθος περιοδικών στην Ελλάδα και το Εξωτερικό αλλά και με καθημερινές εφημερίδες της Αθήνας και της Κύπρου. Συμμετέχει εις πολλές ανθολογίες. Ποιήματα και δοκίμιά του μεταφράστηκαν στα Αγγλικά, Γαλλικά, Ιτα­λικά, Σέρβικα, Ρωσικά, Πολωνικά, Αλβανικά και Βουλγάρικα. Περιλαμβάνεται στη «Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας» του Χάρη Πάτση, στα Ελληνικά who's who, ενώ ο καθηγητής Δημήτριος Τσάκωνας εκφράζεται γι' αυτόν κολακευτικά, τόσο εις την εννεάτομο, όσο και στην επίτομο «Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας»

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ

Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές «Φθινοπωρινή Περίσκε­ψη», «Θλίψη και Καταγραφή», «Για μιά προδομένη Άνοιξη» (1984), «Ο Θρίαμβος του Θανάτου» (1985), «Διόρθωσις Ημαρτημένων» (1986), «Οι κραδασμοί της ατράκτου» (1988), «Η Ισημερία των Mιaνάδων» (1992), «Σήματα» (2004, Πολωνικά 2005), ενώ συμμετείχε το 1986 με ιδιαίτερο κύκλο ποιημάτων του στις «Οκτώ Φωνές».

Απέδωσε στα Ελληνικά τα «Σοννέτα της Κριμαίας» τού Άνταμ Μίτσκεβιτς (2005) και τα «Έσχατα Ποιήματα» (2013) του Πολωνού νομπελίστα Τσέσσουαβ Μίγουος. Έγραψε τον πρώτο τόμο της «Ανθολογίας Νεοελληνικής Ποιήσεως» (1999), τα βιβλία δοκιμιακών κριτικών «Τα ποιήματα του Κρητικού Πολέμου» (2015), «Οι Ρο­μαντικοί του ΙΘ' αιώνος» (1992), «Σελίδες Νεοελληνικού Ρομαντι­σμού» (2014), «Αχιλλέως Παράσχου: Αθησαύριστα έργα» (2015), «Εκ των Επτανησίων» (1999), «Οι ποιητές του Μεσοπολέμου» (1989), «Τα προεπαναστατικά» (1997), «Παλαιοί και Νεότεροι Ποιητές» (2000), «Κείμενα Μικρασιατικής Λογοτεχνίας» (2002, έπαινος Εστίας Νέας Σμύρνης), «Σμυρνιοί ποιητές πριν την καταστροφή» (2003, γ' Βραβείον Εστίας Νέας Σμύρνης), «Σελίδες Κυπριακής Βιβλιοκριτικής» (α' τόμος 1997, β' τόμος 2002), «Roula loannidou-Stavrou an introducrion to her work» (2004, ελληνικά 2005), «Στοιχεία Γκρεκάνικης Ποίησης» (1999), «Η ελληνόφωνη ποίηση των Γκρεκάνων της Μεγά­λης Ελλάδος» (2014), «Στιχουργήματα πριν και μετά την Άλωσιν» (2006) και «Θεόδωρος Πρόδρομος και τα Πτωχοπροδρομικά Ποιήμα­τα» (2011). Τα φιλολογικά/ έθνογνωστικά «Η προομηρική μας ποίη­ση» (1993), «Από την αρχαίαν Ελληνικήν ποίησιν» (1997), «Οι με­γάλοι Μύθοι και οι Πρώιμες Ελληνικές Γραφές» (1999), «Προαλφαβητικαί Ελληνικαί Γραφαί» (α' έκδοσις 2001, β' έκδοσις 2013), «Αρχαίοι Έλληνες ποιηταί» (2006), «Ο αρχαιοελληνικός Μίμος» (2006), «Η άγνωστη Ορθόδοξη Πολωνία» (2009, τη συμπράξει Πα­ναγιώτη Ριζόπουλου), Η Ελλάδα των Πολωνών Ρομαντικών (2018), το ανάτυπον «Η αλληλογραφία του καθηγητού Δημήτρη Τσάκωνα με τον Τίμο Μαλάνο» (1997), «Δημητρίου Παπαρρηγοπούλου, Αθησαύριστα Κείμενα» (Α΄ έκδοσις 2017), «Κριτικά Κείμενα για την Ποίηση του Σωκράτη Μελισσαράτου» (2017), «Σελίδες Βιβλιοκριτικής για το έργο του Σωκράτη Μελισσαράτου» (2018), «Ανθολόγιον Ελευθερίας Ποιήματα για το ένδοξο 1821» (2020», «Σημειώσεις για Ποιητές του Μεσοπολέμου» (2020), και «Κείμενα Για Ποιητές» (2020). 

***

Oi Dromoi Logotexnias, φιλοξενούν το κείμενο του Διδάκτορα Νεοελληνικής Φιλολογίας Γιώργου Πετρόπουλου με τίτλο: «Κάποιες σκέψεις για τη "Στροφή" του Γιώργου Σεφέρη».

Γράφει: ο Γιώργος Πετρόπουλος

      Η «Στροφή» του Γιώργου Σεφέρη τυπώθηκε αρχικά το Μάιο του 1931 από το τυπογραφείο ΄΄Εστία΄΄ σε 300 αριθμημένα αντίτυπα και επανακυκλοφόρησε το Μάιο του 1940 μαζί με τις συλλογές «Στέρνα», «Μυθιστόρημα» και «Γυμνοπαιδιά» τυπωμένη στο τυπογραφείο του Στέφανου Ν. Ταρασσόπουλου σε 525 αριθμημένα αντίτυπα από τότε περιέχεται στο σώμα των ποιημάτων του, το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΄΄ Ίκαρος΄΄. Η θεώρησή μας γίνεται απ’ αυτή του Ιουλίου του 1964. Η Συλλογή αποτελείται από δεκατρία ποιήματα, των οποίων προτάσσεται δίστιχο από τον ΄΄Ερωτόκριτον΄΄.

      Την εποχή κατά την οποία εκδόθηκε η «Στροφήκυριαρχούσε στα ποιητικά μας πράγματα η σεβάσμια και επιβλητική μορφή του Κωστή Παλαμά. Όμως και οι νεορομαντικοί – συμβολιστές της γενιάς του ΄20, παραδοσιακοί ποιητές ως επί το πλείστον, διέγραφαν τη δική τους ποιητική τροχιά με σημαντική πράγματι επιτυχία. Άλλωστε η αυτοκτονία του Κώστα Καρυωτάκη ήταν ακόμη νωπή. Έτσι ο αμαρτωλός Λαπαθιώτης και οι μελαγχολικοί Άγρας και Παπανικολάου συγκινούν τους ευαίσθητους και φιλόμουσους αναγνώστες.

Η έκδοση της «Στροφής» δημιούργησε ανάμεικτα συναισθήματα. Πολλοί άνθρωποι των Γραμμάτων μας την αποδοκίμασαν, ενώ αρκετοί, με προεξάρχοντα τον Ανδρέα Καραντώνη την επευφήμησαν θεωρώντας την ως την έναρξη του μοντερνισμού στη Χώρα μας.

      Ας προσεγγίσουμε τη συλλογή.

Το ομώνυμο ποίημα αποτελείται από τρεις τετράστιχες στροφές με ομοιοκαταληξία κατά τους στίχους 1-4 και 2-3. Είναι και ασαφές και ακαλαίσθητο. Μάλλον δεν συγκινεί. Το «Αργά Μιλούσες» από τρεις τετράστιχες στροφές με την ίδια ομοιοκαταληξία είναι ένα ανούσιο ερωτικό ποίημα, με κάποια ωστόσο στοχαστικότητα. «Η λυπημένη», από τέσσερες τετράστιχες στροφές, με την αυτή ομοιοκαταληξία, στα ίδια αισθητικά και θεματολογικά πλαίσια με τα ανωτέρω ποιήματα. Το «Αυτοκίνητο», από τέσσερες τετράστιχες στροφές με την ίδια ομοιοκαταληξία, είναι ένα μέτριο ερωτικό στιχούργημα, το οποίο δεν συγκινεί με την αισθητική του. Δεν μπορούμε να γράψουμε το ίδιο και για την «Άρνηση», ποίημα ολοκληρωμένο, αισθαντικό και με ωραίες εικόνες σε τρεις τετράστιχες στροφές. ΄΄Οι σύντροφοι στον Άδη΄΄, εκ τριών τετράστιχων στροφών, παρουσιάζει με έξοχο και ευρηματικό τρόπο το τέλος των συντρόφων του Οδυσσέα, οι οποίοι έφαγαν τα βόδια του Ήλιου. Το «FOG» από δέκα τετράστιχες στροφές με «πλαδαρή» ομοιοκαταληξία κατά τους δεύτερους και τέταρτους στίχους διαθέτει μια μελαγχολία αξιοπρόσεκτη, η οποία εφάπτεται του Καρυωτάκη και διακρίνεται για το λυρισμό του. «Το ύφος μιας μέρας», ποίημα σε ελεύθερο στίχο με αρκετή απαισιοδοξία, θέτει μια σειρά ερωτημάτων υπαρξιακής υφής, μας χαρίζει ζωηρές εικόνες και παρουσιάζει μια έντονη εσωστρέφεια του ποιητή. Το ποίημα αυτό προοιωνίζει το μετέπειτα μεγάλο έργο του Γιώργου Σεφέρη. 

   Η «Σχεδία», από έξι τετράστιχες στροφές, όπου ομοιοκαταληκτούν οι τρεις πρώτοι στίχοι κάθε στροφής, ενώ οι τέταρτοι ομοιοκαταληκτούν ανά ζεύγος στροφών, είναι ένα μάλλον ασήμαντο ερωτικό ποίημα. Το «Ρουκέτα», από επτά ανομοιοκατάληκτες τετράστιχες στροφές , δημιουργεί έντονες εντυπώσεις και ο τρόπος γραφής της μας παραπέμπει στον υπερρρεαλισμό. Η «Ρίμα», εκ δύο τετράστιχων στροφών οι στίχοι των οποίων ομοιοκαταληκτούν πλεκτά και ενός μεμονωμένου σε παρένθεση στίχο, με αρκετό πεσιμισμό μάς χαρίζει μία ερωτική εκδοχή του Σεφέρη, χωρίς ωστόσο η «Ρίμα» να είναι κάτι το σπουδαίο.

Το ίδιο θα ήταν δυνατό να γράψουμε και για το «Εις μνήμην» από δύο τετράστιχες στροφές με ΄΄πλεκτή ομοιοκαταληξία και δύο ανομοιοκατάληκτους στίχους. Τέλος το «Δημοτικό τραγούδι» από δύο τρίστιχες στροφές στις οποίες ομοιοκαταληκτούν οι δύο πρώτοι στίχοι κάθε στροφής και οι τρίτοι μεταξύ τους, είναι ένα χαριτωμένο ερωτικό τραγουδάκι, χωρίς άλλες αξιώσεις.

   Με το στιβαρό, εύχυμο και στοχαστικό ποιητικό έργο του Γιώργου Σεφέρη έχουμε ασχοληθεί εκτενώς αλλού. Ο προσεκτικός αναγνώστης λοιπόν εύκολα διαπιστώνει ότι οι πρωτόλειοι αυτοί στίχοι της «Στροφής» ουδεμία έχουν σχέση με άλλα του έργα, όπως «Μυθιστόρημα» ή «Ημερολόγιο Καταστρώματος Α΄, Β΄, Γ΄» και μάλλον δεν εισάγουν το μοντερνισμό. Η «Στροφή», με τη μιικρολογία της, σηματοδοτεί το άδοξο τέλος της παραδοσιακής μας ποίησης από μία αδέξια παραδοσιακή στιχουργία.

Γιώργος Πετρόπουλος

Για ποιά γαλάζια πατρίδα μιλάτε κε Ερντογάν;

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ

 (Καθηγητής Πανεπιστημίου)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ '' ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ "

Για ποιά γαλάζια πατρίδα μιλάτε κύριε Ερντογάν;

       Η πρόσφατη δημοσίευση του χάρτη της γαλάζιας πατρίδας στον τουρκικό τύπο δεν έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία, αφού ο Ερντογάν συνηθίζει να προειδοποιεί για την ατζέντα που ακολουθεί στις γεωπολιτικές του σχέσεις και, ως συνήθως, εμείς πάλι αιφνιδιασθήκαμε και επανενεργοποιήσαμε τη διπλωματία μας με φρούδες ελπίδες, ότι δηλαδή θα πειθαναγκάσουμε τη Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία να αναπροσανατολίσουν την πολιτική τους που από χρόνια έχουν παγιώσει με την Τουρκία. Αποτελεί απόδειξη μείζονος αφέλειας και η φευγαλέα ακόμα σκέψη, ότι μπορεί να έχει περιθώριο επιτυχίας ένα τέτοιο διάβημα. Για τον απλούστατο λόγο ότι οι σχέσεις των κρατών βασίζονται κυρίως επί του συμφέροντος και όχι επί των αφηρημένων ιδεών, της ειρήνης, του διεθνούς δικαίου και της εθνικής αξιοπρέπειας, τις οποίες εμείς βέβαια προωθούμε και στις οποίες υποτίθεται ότι εδράζεται ο δυτικός πολιτισμός.

      Ο χάρτης όμως της γαλάζιας πατρίδας απέδειξε περίτρανα:                            α. Τη χιτλερικής επινόησης αντίληψη του κου Ερντογάν περί Lebensraum (=ζωτικού χώρου).                                                                                         β. Την κονιορτοποίηση του ιδεολογήματος των εξωτερικών ευρωπαϊκών συνόρων. Πραγματικά ούτε ένας Ευρωπαίος δεν διαμαρτυρήθηκε για την κατάφωρη παραβίαση των ευρωπαϊκών συνόρων που συνιστά ο τουρκικός αυτός χάρτης, τον οποίον, δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία, ότι η Τουρκία όσον ούπω θα εφαρμόσει. Και ο λόγος είναι απλός· κανείς Ευρωπαίος δεν πιστεύει στη θεωρία των ευρωπαϊκών εξωτερικών συνόρων. Όπως τα ολλανδικά θαλάσσια ύδατα είναι για τους Ολλανδούς αποκλειστικά ολλανδικά, τα γερμανικά αποκλειστικά γερμανικά και σε περίπτωση παραβίασής τους θα αντιμετώπιζαν τον εισβολέα μόνοι τους, έτσι και τα ελληνικά οι Ευρωπαίοι τα αισθάνονται ως ελληνικά και επομένως η ευθύνη της υπεράσπισής τους βαραίνει αποκλειστικά την Ελλάδα, στην κυριαρχία της οποίας ανήκουν. Αν πραγματικά ίσχυε η θεωρία των εξωτερικών ευρωπαϊκών συνόρων, έπρεπε η Ευρωπαϊκή Ένωση να καταγγείλει την Τουρκία για επεκτατική πολιτική σε βάρος της. Αντίθετα, μεγάλες χώρες μέλη της ΕΕ βλέπουν το γεγονός ως ευκαιρία πώλησης νέων αμυντικών συστημάτων και πηγή νέου πλουτισμού. Είναι αφελές τουλάχιστον να βαυκαλίζεται κανείς με την ιδέα ότι οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία κ.ά.) θα αναστείλουν καθοριστικά τις αμυντικές τους συναλλαγές με την Τουρκία για χάρη της Ελλάδας. Η απάντηση της Γερμανίας επί του θέματος είναι χαρακτηριστική. Επομένως, ούτε η ΕΕ, οι ΗΠΑ και πολλώ μάλλον το ΝΑΤΟ μπορούν να λειτουργήσουν ως ανασχετικός παράγοντας στον νεοοθωμανικό ιμπεριαλισμό.

        Ωστόσο, τουλάχιστον οι Ευρωπαίοι γνωρίζουν πολύ καλά, σε αντίθεση με τον κο Ερντογάν, που σκοπίμως αποσιωπά ή πραγματικά αγνοεί, ότι η θάλασσα αυτή με τα νησιά που περιλαμβάνει, καθώς και η απέναντι ιωνική ακτή αποτελούν πραγματικά τη βάση του ευρωπαϊκού πνεύματος. Εδώ γεννήθηκε η επική ποίηση, εδώ εμφανίσθηκε η λυρική ποίηση, εδώ θεμελιώθηκε η φυσική φιλοσοφία, που έθεσε τις βάσεις της επιστημονικής σκέψεως. Εδώ ανδρώθηκαν οι πρώτοι ποιητές και διανοούμενοι της Ευρώπης, ο Όμηρος, ο Αλκαίος, ο Αρίωνας, ο Πυθαγόρας, ο Ηρόδοτος, ο Ιπποκράτης και πολλοί άλλοι που άνοιξαν νέους δρόμους στην ανθρώπινη σκέψη. Και επειδή ο νεοοθωμανικός ιμπεριαλισμός εποφθαλμιά ολόκληρη την Ελλάδα με τους Ευρωπαίους να παρακολουθούν με ένοχη σιωπή τις εξελίξεις, οφείλουμε να τους θυμίσουμε τα εξής: 

      Εδώ λειτούργησαν τα δύο αρχαιότερα Πανεπιστήμια του κόσμου, η Ακαδημία του Πλάτωνα και το Λύκειο του Αριστοτέλη, εδώ καλλιεργήθηκε η σοφιστική διανόηση, η καθιέρωση των ηθικών αξιών από τον Σωκράτη, η ανάλυση των διεθνών σχέσεων από τον Θουκυδίδη, η διεκτραγώδηση των ανθρωπίνων παθών από τους τραγικούς, η δημοκρατία από τον Κλεισθένη, η πατριωτική ιδεολογία από τον Περικλή, η δύναμη του λόγου από τους ρήτορες. Επιτρέπεται εδώ να θυμίσω την Πανελλήνια Ιδέα του Ισοκράτη, ο οποίος καλούσε σε ένωση όλους τους Έλληνες κατά της εξ Ανατολών απειλής. Η ίδια πατριωτική πρόσκληση ισχύει και σήμερα σε όλους τους Έλληνες, ανεξαρτήτως τόπου διαμονής (Ελλάδα, Κύπρο, εξωτερικό). Από εδώ επίσης, εμφορούμενος από το πνεύμα αυτό, ο Αλέξανδρος μετέφερε τη δάδα του πολιτισμού στα βάθη της Ανατολής. Εδώ επίσης η Ρώμη υπό την επίδραση του ελληνικού πολιτισμού μεταμορφώθηκε σε δύναμη που εκπολίτισε ολόκληρη την Ευρώπη. Οφείλουν οι Ευρωπαίοι να γνωρίζουν αυτό που ο μεγάλος φιλόλογος και διανοητής του 20ού αιώνα, Bruno Snell, στο περίφημο βιβλίο του Die Entdeckung des Geistes (=Η Ανακάλυψη του Πνεύματος) διακηρύσσει:

Το ευρωπαϊκό πνεύμα αρχίζει με τους Έλληνες. Αυτοί ανακάλυψαν το πνεύμα. Αλλά, όταν λέμε οι Έλληνες ανακάλυψαν το πνεύμα, δεν είναι το ίδιο σαν να λέμε ο Κολόμβος ανακάλυψε την Αμερική. Για τον απλούστατο λόγο ότι η Αμερική προϋπήρχε του Κολόμβου, ενώ το πνεύμα δεν προϋπήρξε των Ελλήνων.

     Επομένως, κε Ερντογάν, για ποιά γαλάζια πατρίδα μιλάτε; Τι έχετε να αντιτάξετε εσείς απέναντι στα επιτεύγματα αυτής της πατρίδας; Αυτή η γαλάζια πατρίδα είναι ελληνική, αλλά ταυτόχρονα ανήκει στην παγκόσμια σκέψη, ανήκει στον παγκόσμιο πολιτισμό, που βασίζεται στις ιδέες της ειρηνικής συνύπαρξης, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας, ιδέες που εσείς ούτε δημιουργήσατε ως λαός ούτε και αποδεχθήκατε, αλλά αντίθετα διαπρέψατε σε σφαγές και ωμότητες, τις οποίες μπορεί να διαπιστώσει κανείς διαβάζοντας το βιβλίο του αμερικανού πρεσβευτή, George Horton, The Blight of Asia (=Η Μάστιγα της Ασίας). Λάθος μας μπορεί να χαρακτηρισθεί το γεγονός ότι εμείς δυστυχώς ξεχάσαμε πολύ γρήγορα τις χαμένες πατρίδες, τις οποίες έπρεπε με πρόταση του Υπουργείου Πολιτισμού να διατηρήσουμε στη μνήμη με την ίδρυση ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων και Σχολών υπό την αιγίδα της ΕΕ.

  Η πομπώδης φρασεολογία σας συνιστά ύβριν χιτλερικού τύπου και να είσθε βέβαιος ότι την ύβρη αυτή θα ακολουθήσει η Νέμεσις, όπως ακριβώς συνέβη και σε όλους τους εξ Ανατολών εισβολείς.

Βασίλειος Λ. Κωνσταντινόπουλος

Στων Μαρτύρων τη Γη

ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΕΛΙΣΣΑΡΑΤΟΣ

(Ποιητής)

                Ταπεινό δαφνοστέφανο               για την 200η Επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας του Έθνους μας.

***

Στη Μνήμη των Ηρώων που θυσιάστηκαν κατά την Έξοδο των Πολιορκημένων Μεσολογγιτών στη διάρκεια της Επανάστασης του 1821.

Η Έξοδος του Μεσολογγίου (Απρίλιος 1826)

Η Θυσία του Χρήστου Καψάλη, πίνακας του Θεόδωρου  Βρυζάκη.

 «..Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον  από τούτο το αλωνάκι»! *

Στων Μαρτύρων τη Γη 

Το βλέμμα χαμηλά κρατάτε 

Εσείς διαβάτες, προσκυνητές 

Στην Ιερή των Μαρτύρων τη Γη! 

Δέος, Τιμή και Στοχασμός.. 

Σιωπή, Μνήμη και Δόξα!

                   ***

Όπου κι αν στρέψω το βλέμμα,                                                                    σκίρτημα ονείρου μακρινό σηκώνει                                                          θάλασσες από Μνήμες!                                                                            Πνεύμα αγώνα μετέωρο Φωτεινό                                                                πυρπόλησε τις ψυχές του Μεσολογγίου!

Ο άνεμος ταξίδευε 

τις φωνές των πολιορκημένων! 

Η ανάσα του αύρα δροσερή, σκόρπιζε 

τους ηδονικούς παλμούς τού αγώνα 

στο σώμα της Αιτωλίας Χώρας.. 

Πολύτιμη αύρα, που ταξιδεύει σαν κύμα, 

όπου οι ηρωικές μορφές της ζούνε αέναες! 

Αντανάκλαση Φωτός 

αιωνίου καλέσματος διαχέεται 

απ’ το βάθος των πραγμάτων της Ιερής Πόλης, 

για Ανεξαρτησία των υπόδουλων λαών!

Σε τούτη τη Γη ρίζωσε η Ελευθερία 

και βγήκαν σπόροι που άνθισαν 

κι απ’ τους Ανθούς 

πνεύματα ξεφύτρωσαν αθάνατα, 

που άφησαν στίγμα ανεξίτηλο 

στη μνήμη των αιώνων!

Εδώ πάλλονται πράξεις

ανδρείας, αυταπάρνησης και Θυσίας..

αρμονία Κοσμική υψίστου κάλλους!

Ελευθερία! Θεόσταλτος έρωτας

σε αδούλωτα πνεύματα.. Ελεύθερες ψυχές

γέννησαν κι έπλασαν της Αιτωλίας τα χώματα..

Ψυχές Ηρώων.!

Τιμή και Δόξα

για όποια πατρίδα γεννάει ήρωες!

Έξοδος.!

Κραυγή πανανθρώπινη

απ’ τα στήθη αδούλωτων

κι ο πυρσός πυρωμένο δόρυ

πυρπόλησε την πόλη!

Όλα σκοτεινά, θλιμμένα, ματωμένα..!

Ο Σταυρός βαρύς

για « Ελεύθερους Πολιορκημένους»!

Τ’ άστρα χαμήλωσαν θωρώντας τους..

και ταπεινά υποκλίθηκαν

μπροστά στο Μεγαλείο, το άφατο!

Ήρθε η Δόξα

στων Ηρώων τον Τόπο

και με στεφάνι αιώνιο

την πόλη στεφάνωσε..!

Λάμψη ουράνια τους έλουσε!

Ταξιδευτές αέναοι..

πήραν το δρόμο της Κοσμικής τους πορείας..

Με φως αστρικό οι αιώνες

τις ψυχές τους τύλιξαν!

Φέγγος θνητών αθάνατων η αρετή της Ανδρείας!

Στους ουρανούς του Κόσμου

Ελευθερίας σύμβολο,

φέγγει το Μεσολόγγι!

Ταξιδευτή.. όταν περάσεις από Κει,

στην Ιερή των μαρτύρων τη Γη

θα νιώσεις..

ψυχές να πετούν στον Κήπο των Ηρώων,

να κατεβαίνουν απ’ τα ουράνια

σαν λευκές οπτασίες!

Θα δεις.. την Ελευθερία να αιωρείται

πάνω στης λιμνοθάλασσας το τζάμι,

που φως ανέσπερο την φωτίζει!

Θα δεις κι έναν Παράδεισο μπροστά σου,

με ματωμένα, ακτινοβόλα όντα, να βαδίζουν

στους δρόμους της «Αιώνιας Επιστροφής»! **

Σωκράτης Μελισσαράτος,

…………………………………………………....................................................................................
Σημ.

*     Διονύσιος Σολωμός, «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» - Σχεδίασμα Α.
**   Σωκράτης Μελισσαράτος, «Στα Κράσπεδα της Αιτωλίας Χώρας», Έκδοση Β΄, σελ. 37-41,             Κέντρο Ευρωπαϊκών Εκδόσεων Χάρη Πάτση, Αθήνα 2016.

*** Γιώργος Πετρόπουλος, Ανθολόγιον Ελευθερίας, Ποιήματα για το ένδοξο 1821, σελ. 117-121,         ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ,  Α΄  ΕΚΔΟΣΗ 2020  

Στον Κόσμο των Χρωμάτων της Μυρτώς Καπνιστή

ΜΥΡΤΩ ΚΑΠΝΙΣΤΗ

(Εικαστικός)

   Είναι Φοιτήτρια της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ).

   Στις εισαγωγικές εξετάσεις το 2020 έλαβε την 9η θέση. 

    Έργα της βραβεύτηκαν με το Α΄ βραβείο Ζωγραφικής Σύνθεσης στον 11ο Αγώνα Λόγου και Τέχνης 2017 των ΑΡΣΑΚΕΙΩΝ-ΤΟΣΙΤΣΕΙΩΝ  ΣΧΟΛΕΙΩΝ 

με κριτές τον 

Αυτοπροσωπογραφία της Μυρτώς Καπνιστή

Γιάννη Μετζικώφ και τη Βίκυ Χατζηλάκου για το έργο της «Φυγή», με το Α΄ βραβείο Σκίτσου στον 12ο Αγώνα Λόγου και Τέχνης 2018 για το έργο της «Όρια συνόρων» με κριτές το Χρήστο Μποκόρο και το Γιώργο Ταξίδη και με το Α΄ βραβείο Ζωγραφικής Σύνθεσης και με το Α΄ βραβείο Σκίτσου στο 13ο Αγώνα Λόγου και Τέχνης 2019 για τα έργα της «Όνειρο» και «Άτιτλο» με κριτές το Χρήστο Μποκόρο και το Γιώργο Ταξίδη.

***

Οι "dromoi logotexnias" φιλοξενούν κείμενο του ποιητή Σωκράτη Μελισσαράτου για το εικαστικό έργο τής εκλεκτής ζωγράφου Μυρτώς Καπνιστή. Κατά δήλωσή του δεν επέχει θέση Κριτικής, αλλά συνειρμούς και συναισθήματα που πηγάζουν μέσα από την εικαστική δημιουργία της!

Στον Κόσμο των Χρωμάτων της Μυρτώς Καπνιστή

Γράφει ο Σωκράτης Μελισσαράτος

   Υπάρχουν εικαστικά έργα, τα οποία από μια πρώτη ματιά δημιουργούν την εντύπωση ότι κάτι σού κρύβουν κι αυτό το «Κάτι» πρέπει εσύ να ανακαλύψεις! Είναι αυτά τα έργα που μιλάνε στην ψυχή και ενεργοποιούν το νου και τη σκέψη τού παρατηρητή ότι αυτό το «Κάτι» είναι συνυφασμένο με αισθήματα, συναισθήματα και διάφορα συνειρμικά δρώμενα, τα οποία άλλα είναι υπαρκτά και άλλα ιδεατά!

    Βλέποντας ζωγραφικά έργα της Μυρτώς Καπνιστή, μικρή σε ηλικία αλλά μεγάλη σε εμπνεύσεις και ταλέντο, ο φιλότεχνος θεατής διαπιστώνει ότι ένας άλλος κόσμος προβάλλει μπροστά του, που αναπνέει, πεθαίνει και ανασταίνεται από τον εκλεπτυσμένο χρωστήρα της!

  Στις εικαστικές συνθέσεις της δεν υπάρχει διαχωρισμός υπαρκτού και ιδεατού! Οι Πνευματικές της καλλιτεχνι-κές ενοράσεις που αποτυπώνονται επάνω στον καμβά είναι συνυφασμένες–ταυτόσημες με τις Φυσικές και Πνευμα-τικές της ανησυχίες, οι οποίες δημιουρ-γούν στον παρατηρητή την αίσθηση να ερευνήσει στοιχεία πέρα από τα επιφαι-νόμενα!

   Η έκφραση σε φυσικά πρόσωπα αλλά και σε ιδεατές εικαστικές συλλήψεις σε πολλές περιπτώσεις είναι άρρητα συνδεδεμένη με την ψυχική διάθεση τής εικαστικού, 

  

«Όνειρο», Πενάκι-μαρκαδόρος-ακρυλικό χρώμα, 41  x 30 εκ.

Α΄ βραβείο Ζωγραφικής Σύνθεσης στο 13ο Αγώνα Λόγου

και Τέχνης 2019 των ΑΡΣΑΚΕΙΩΝ -ΤΟΣΙΤΣΕΙΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ.

στοιχείο που απεικονίζεται, τόσο στα υπαρκτά, όσο και στα ιδεατά «μοντέλα» που χρησιμοποιεί στο έργο της! Κατ’ αυτόν τον τρόπο εισχωρεί στην ψυχολογία των πραγμάτων που απεικονίζει!

    Πρέπει λοιπόν ως παρατηρητές να συλλάβουμε και να συνδέσουμε τα κομμάτια του πάζλ των χρωμάτων, του φωτός και των ιδεών, να τα κάνουμε σκέψη, λόγο και εικόνα, για να κατανοήσουμε όχι μόνο το αισθητό αλλά και το μη αισθητό, αλλά Υπάρχον.. Όλα αυτά μας πλημμυρίζουν από αισθήματα, συναισθήματα και συνειρμούς που αποπνέουν τα έργα τής εκλεκτής ζωγράφου Μυρτώς Καπνιστή!

   Δεν είναι κατανοητή ούτε αυτονόητη η σύλληψη ήχων, χρωμάτων και πνευματικών διεργασιών που πηγάζουν από την εικαστική δημιουργία της!

Κάποια "πράγματα" είναι ακατανόητα για τον ανθρώπινο Νου! Δεν είναι κατανοητό ή αυτονόητο, όταν ο Νους δημιουργεί ερωτήσεις. Δεν είναι κατανοητό ότι σε μια στιγμή μόνο μπορεί να περιδιαβαίνει η σκέψη του το άπειρο. Εδώ δεν υπάρχουν πια γήινες ταχύτητες και έτη φωτός-αποστάσεις. Είναι ακατανόητο, πιστεύοντας σε κάτι το άυλο και αδιάστατο να ελπίζει ότι κάποια στιγμή αυτό το κάτι θα υλοποιηθεί, θα γίνει πραγματικότητα..  και ζει με την ελπίδα ενός «Γίγνεσθαι» στο μέλλον.

   Ο ανθρώπινος Νους δε Ζει μέσα στα όρια μιας κατ’ αίσθησιν πραγματικότητας και ενός πεπερασμένου φαινομενικά κόσμου μόνο, Ζει και πέραν αυτών, μέσα στο ανορίοτο Πνευματικά άπειρα μικρό και άπειρα μεγάλο δικό του Κόσμο κι αυτό δεν είναι κάτι, το οποίο μπορεί εύκολα να το κατανοήσει.   

  

«Άτιτλο», Πενάκι-Μαρκαδόρος, 41 x 30 εκ. Α΄ βραβείο 

Σκίτσου στο 13ο Αγώνα Λόγου και Τέχνης 2019

                                       ***

Δε δύναται να κατανοήσει λόγω της βιολογικής του σύνθεσης το ότι είναι συλλέκτης και επεξεργαστής Κοσμικών νοητών Στοιχείων -Σημείων.

  Ο Πλάτων τον μη αισθητό Κόσμο τον ονόμασε «Κόσμο των Ιδεών».  

    Τα έργα της Μυρτώς Καπνιστή μιλούν, στοχάζονται και μας ταξιδεύουν νοητά στα υπαρκτά και αόρατα μιας εικαστικής αρμονίας ιδεών, ήχων, χρωμάτων και φωτός…! Έργα γεμάτα όνειρα στα οποία αποτυπώνεται ένα μέρος του δικού της ψυχικού-πνευματικού κόσμου!

   Η τεχνοτροπία της έχει κάτι Ιδιαίτερο, κάτι δικό της, μια χρωστική έκφραση απαλλαγμένη από το φόβο του χρώματος που αναδύεται μέσα από τη νεανική ψυχή της καθαρή και διαυγέστατη! Ο συνδυασμός των χρωμάτων είναι στοιχείο που δείχνει ότι δεν φοβάται το αποτέλεσμα! Εμφανίζεται απαλλαγμένη-ελεύθερη από «σταθερές» και κανόνες που επιβάλλονται από τις διάφορες σχολές τεχνοτροπίας. Οι Μορφές.. ανθρώπινες, σκεπτόμενες, λυπημένες, χαρούμενες κι άλλες προβληματισμένες, βγαλμένες μέσα από την ανήσυχη εικαστική της σκέψη! Έργα με μεγάλη συναισθηματική φόρτιση, κάνουν το θεατή να συνυπάρχει διαλογικά-ψυχικά, τόσο με τις εικόνες της, όσο και με τη δημιουργό τους!

 

     Η Ζωγραφική είναι Ποίηση και  η Ποίηση Ζωγραφική.. και Επικοινωνία! Είναι η γλώσσα των συναισθημάτων του νου-ψυχής! Είναι τα μέσα εκείνα που μας ταξιδεύουν σε άλλους τόπους, σε άλλους καιρούς αλλά και στο συναισθηματικό κόσμο κάθε δημιουργού!

«Όρια συνόρων», Πενάκι-ακρυλικό χρώμα, 41 x 30 εκ.

 Θέμα των 12ων Αγώνων η λέξη «Όρια»

Α΄ βραβείο Σκίτσου στον 12ο Αγώνα Λόγου και Τέχνης 

2018 των ΑΡΣΑΚΕΙΩΝ - ΤΟΣΙΤΣΕΙΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ  

      Το όνειρο , η αταξία, το παράλογο, μέσα από μία απελευθερωμένη Φαντασία συνθέτουν εικόνες αλήστου ειδής! Όλα αυτά δεν διέπονται από κανόνες, γιατί οι ιδέες, ο αυθορμητισμός, το ταλέντο, η έμπνευση, ο εκφραστικός εικαστικός και ποιητικός τρόπος .. είναι κάτι το προσωπικό και η ζωγράφος Μυρτώ Καπνιστή τα έχει σε υπερθετικό βαθμό!

     Ατελείωτες οι σκέψεις και οι συνειρμοί.. από ένα πίνακα ζωγραφικής ή ένα ποίημα. Είναι δύο μορφές Τέχνης που προφέρουν στο θεατή – παρατηρητή το έναυσμα να ψάξει την υφή και ειδή των πραγμάτων, όχι μόνο μέσα από την εμπειρική - αισθησιαρχική του γνώση αλλά και μέσα από την ιδεατή πνευματική του συγκρότηση. Είναι ένας συγκερασμός του υπαρκτού με το ιδεατό, της ύλης με το πνεύμα. Είναι η συναίρεση αυτή που εξυψώνει τον άνθρωπο προς την κλίμακα «του ωραίου, του μεγάλου και τ’ αληθινού»![1]

   Η θέαση ενός πίνακα ζωγραφικής  πολλές φορές μας δημιουργεί διάφορα συναισθήματα αρνητικά ή θετικά, όπως θυμό, απογοήτευση, ευχαρίστηση, ευδαιμονία  κ.α. Πέραν όμως όλων αυτών εκείνο που προέχει είναι οι πνευματικές διεργασίες κατά τις στιγμές της θέασης που μας βάζουν στους δρόμους του διαλογισμού και του προβληματισμού!

«Φυγή», υδατογραφία, 41 x 30 εκ. Θέμα των 11ων Αγώνων 

το έργο του Marc Chagall, «Πάνω από την πόλη». 

Α΄ βραβείο Ζωγραφικής Σύνθεσης στον 11ο Αγώνα Λόγου 

και Τέχνης 2017 των ΑΡΣΑΚΕΙΩΝ-ΤΟΣΙΤΣΕΙΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

Αυτό είναι κατά τη γνώμη του γράφοντος η μεγάλη προσφορά της Τέχνης προς τον άνθρωπο! Τα έργα της μικρής Μυρτώς παρέχουν τη δυνατότητα στο θεατή να επικοινωνεί νοερά με τη δημιουργό!

   Η αισθητική τής έκφρασης είναι ένα άλλο βασικό στοιχείο που διέπει τα έργα της και κάνει το θεατή να θέτει ερωτήματα για τη σύλληψη του θέματος, είτε αυτό είναι ορατό-υπαρκτό, είτε αόρατο-ιδεατό, όπως η έκφραση των αλόγων, της μικρής κοπέλας που βλέπει τον κόσμο μέσα από ένα πλέγμα.., η προσωπογραφία του Dostojevskij Fedor Michajlovic, καθώς και πίνακές της με έντονα τα στοιχεία του Σουρεαλισμού!

    Πόσα ερωτήματα χωρίς απάντηση.. πόσα συναισθήματα και συνειρμοί.. που με τη λογική δεν μπορούμε να τα απαντήσουμε

και να τα κατανοήσουμε! 

Προσωπογραφία «Dostojevskij Fedor 

Michajlovic», Ακρυλικό χρώμα, 40 x 60 εκ.

Είναι μια αόρατη κλωστή που λειτουργεί σαν συνδετικός κρίκος στα υπαρκτά και ιδεατά! Ένας Κοσμικός ιστός που σηκώνει όλο το βάθος, το ύψος και το βάρος του Κόσμου, τα βάθη και τα ύψη του Πνεύματος! Είναι Εκείνα τα δυσθεώρητα Ύψη και Βάθη που ο άνθρωπος αδυνατεί να ατενίσει, καθώς κι εκείνα τα άπιαστα συναισθήματα που τον κατακλύζουν, τον βασανίζουν, τον ανασταίνουν και τον κάνουν να δημιουργεί παραστάσεις μιας δικής του πραγματικότητας

Σπουδή με μοντέλο, Ακρυλικό χρώμα, 40x60 εκ. 

Είναι αυτή η αόρατη άυλη κλωστή που ενώνει το φιλότεχνο παρατηρητή με τον Καλλιτέχνη μέσα από ένα αναπόφευκτο διαλογισμό και προβληματισμό!

  

Στον επίλογο του συνοπτικού αυτού σημειώματος.. με μερικούς σημειολογικούς στίχους Ευχόμαστε στην Εκλεκτή εικαστικό Μυρτώ Καπνιστή Καλές Σπουδές και Εξαίρετη εικαστική σταδιοδρομία!

                   ***

Στην Αρχή των Πραγμάτων

«Πάντα ήσουν μέσα στην Αρχή

και πάντα θα ’σαι στο Τέλος μέσα 

των Πραγμάτων!

Μην απέχεις απ’ τα δρώμενα,
μην απέχεις της Ζωής.

Πάντα να βρίσκεσαι στους Ήχους 

και τα Χρώματα μέσα!

Σπύρε τους Σπόρους σου 

στο Κενό ενδιάμεσο

Δέντρα να γίνουν, να καρπίσουν 

κι ανθούς να βγάλουν, να Αναστηθείς..

και το νήμα απ’ την Αρχή να πιάσεις..!» [2]

    

Σπουδή, Ακρυλικό χρώμα, 40 x 60 εκ.

                ***

«Στηρίξου με το ένα πόδι στο Χθες,

με το άλλο στο Σήμερα

και με τη φαντασία σου στο Αύριο.., 

ζωγράφισε την Αιωνιότητα!» [3]

Σωκράτης Μελισσαράτος                                                                                    

...........................................................................................................................................................

Σημ.

*Όλα τα εικαστικά έργα του κειμένου είναι της Μυρτώς Καπνιστή

1. Κωστής Παλαμάς, β΄ στίχος από τον Ολυμπιακό Ύμνο.

2. Σωκράτης Μελισσαράτος, από την Ποιητική Σύνθεση «Στα Κράσπεδα της Αιτωλίας Χώρας», σελ. 11, Β΄ έκδοση Κέντρο Ευρωπαϊκών Εκδόσεων Χάρη Πάτση, Αθήνα 2016.

3. ΣωκράτηςΜελισσαράτος, από την Ποιητική Σύνθεση «Στην Ανέμη του Ήλιου», σελ. 37, Εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη, Αθήνα 2017.